Share this link via
عبادت جي راھ ۾ رڪاوٽون
ٿو ته تلاوت جي طرف توهان جي توجهه ٿي وڃي ۽ توهان راھ هلندي تلاوت جي سعادت ماڻي وٺو![1]
سبحان الله! معلوم ٿيو: دوستن جي ويجهو ويهڻ، ڪچهرين ۾ مصروف رهڻ به اسان کي عبادت کان روڪي ڇڏيندو آهي، ان ڪري بهتر آهي ته اسان اڪيلائي اختيار ڪريون. اها انسان جي فطرت آهي ته اسان کان بلڪل فارغ نٿو رهيو ٿي سگهي، بلڪل فارغ هجون، ڪجھ به نه ڪري رهيا هجون ته اڪتاهٽ ۽ بوريت ٿيڻ لڳندي آهي، ان ڪري اسان کي ڪجهه نه ڪجهه مصروفيت لازمي گهربل هوندي آهي، اسان وٽ ماڻهو مصروفيت ڇا اپنائيندا آهن؟*موبائل فون کڻي ويهي رهندا آهن، پوءِ ته چاهي ساري رات گذري وڃي وقت جي خبر ئي نه پوندي آهي*اهڙي طرح دوستن وٽ ويهندا آهن ته ڪچهريون شروع ٿي وينديون آهن، ڪيترا ڪيترا ڪلاڪ گذري ويندا آهن.
هن رڪاوٽ کان بچو! ڪوشش ڪريو ته رمضان ڪريم ۾ وڌ کان وڌ وقت اڪيلائي ۾ گذري، نيڪ ڪم ڪندي گذري. ان جو هڪ بهترين حل ته اهو آهي ته اعتڪاف ڪري وٺو! سڄو وقت مسجد ۾ گذرندو، ۽ جيڪڏهن ڪجھ نه به ڪري سگهياسين ته مسجد ۾ رهڻ جو ثواب ته ملندو ئي رهندو، پوءِ ان سان گڏوگڏ مسجد ۾ دوستن وغيره کان دور هوندا ته اِنْ شَآءَ اللہُ الْکَرِیْم! وڌيڪ عبادت ڪرڻ ۾ ڪامياب ٿي وينداسين.
