د چا نصاب چې د حاجت اَصلِيه [يعنې د خپل اصلي ضرورت] نه زيات وي واجِب ده۔ ^([1]) * پۀ حديثِ پاک کښې دي: کوم  چې ستاسو مالداره دي الله پاک به (د سرسايه د ورکولو پۀ وجه) هغوئي پاک کړي او کوم چې غريبان دي نو الله پاک به هغوئي ته (چې کومه صدقه ورکړے شوې ده) د هغې نه هم زيات ورکړي۔ ^([2]) * حضرت عبد الله بن عمر رَضِىَ اللهُ عَـنْهما فرمائي: د سرسايه پۀ ورکولو کښې درې فضيلتونه دي: (1): د روژو قبليدل (2): پۀ مرګ کښې اساني (3): د قبر د عذاب نه نجات۔ ^([3])  * د مدينے والؤ به د سرسايه او د اوبو څښولو نه افضله هيڅ يوه صدقه نۀ ګڼله۔ ^([4]) * خليلِ مِلَّت حضرت علامه مفتي محمد خليل خان برکاتي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه فرمائي: سرسايه پۀ اصل کښې د رمضان شريف د روژو صدقه ده د پاره د دې چې د لغو او فضول کارونو نه روژه پاکه شي او ورسره د غريبانو، بے وسو د اختر ذريعه او د روژو نه د حاصليدونکو نعمتونو شکريه هم جوړه شي۔ ^([5])  

صَلُّو ْا عَلَي الْحَبيب!                          صَلَّي الله عَلٰي مُحَمَّد

د مختلفو سنتو زده کولو د پاره د مکـتبة الـمدينه د بهارِ شريعت جلد: 3 نه حصه نمبر 16 او د شيخ طريقت، امير اهلسنت علامه مولانا ابو بلال محمد الياس عطار قادري رضوي دَامَتْ بَرَکَاتُهُمُ الْعَالِیَه د 91 صفحو رساله 550  سنتیں اور آداب واخلئ او اوئې لولئ! د سنتو زده کولو يوه بهترينه ذريعه د دعوتِ اسلامي پۀ مَدَني قافلو کښې د عاشقانِ رسول سره د سنتو ډک سفر کول هم دے۔