جَنَّتيان د هرې جُمعې پۀ ورځ باندې ځي۔ هلته به شمالي هوا لګي، کومه چې به د هغوئي پۀ مخونو او جامو کښې ځائے کيږي۔ د هغې پۀ ذريعه به د جَنَّتيانو حُسن او جمال زياتيږي، کله چې به هغوئي خپلو کورونو ته واپس ځي نو د هغوئي کور والا به ورته وائي: وَاللهِ لَقَدِ ازْدَدْتُمْ بَعْدَنَا حُسْنًا وَجَمَالًا پۀ خُدائے مې دې قَسم وي! ستا حُسن او جمال د مخکښې نه زيات شوے دے۔ ^([1])

د جَنَّت د ټولو نه اعلیٰ نعمت

رسولِ ذِيشان، مکي مَدَني سلطان صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائيلي دي: جَنَّتيان چې کله جَنَّت ته لاړ شي نو يو اعلان کوونکے به اعلان کوي: اے جَنَّتيانو! ستاسو د پاره د الله پاک يوه وعده ده، کومه چې به نن پوره کولے شي۔ جَنَّتيان به عرض وکړي: آيا الله پاک زمونږ مخونه يـې روښانه نۀ کړل، آيا مونږ يـې د دوزخ نه  بچ نۀ کړو او جَنَّت ته يې داخِل نۀ کړو، اوس کومه وعده ده؟ بس رَبِّ کريم به د خپل وجهِ کريم نه پرده لرې کړي او جَنَّتيان به د رَبّ ديدار کوي۔ پۀ هٰغه ذات مې دې قَسم وي د کوم پۀ قبضه کښې چې زما ځان دے! جَنَّتيانو ته چې به څۀ عطا کولے شي، پۀ هغې کښې به د ټولو نه زيات محبوب نعمت هغوئي ته د رَبِّ کريم ديدار وي۔ ^([2])

د جَنَّت د حقدار جوړيدو د پاره

خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! دا جَنَّت دے، مونږ له پکار دي چې دي جَنَّت ته وکړيږو، د هغې طرف ته د وروړاندې کيدو کوشش اوکړو۔ علمائے کرام فرمائي: 5 کارونه دي، اِنسان