د نورو سره پۀ مُسکا دې د پاره نۀ ميلاؤيږو چې نور هم زمونږ سره پۀ مُسکا ميلاؤ شي
 * مونږ د چا مالي مرسته دې د پاره نۀ کوو چې سبا به زمونږه هم مدد کولے شي بلکې اِسلام مونږ ته راښائي چې مونږه دلته څۀ هم کوو، نو  د الله پاک د رضا د پاره کول پکار دي۔ الله پاک فرمائي:

قُلْ اِنَّ صَلَاتِیْ وَ نُسُكِیْ وَ مَحْیَایَ وَ مَمَاتِیْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِیْنَۙ(۱۶۲)(پارہ:8، سورۀ الانعام:162)

ترجمهٴ کنزُ العِرفان: تۀ وفرمايه، بے شکه زما نـمونځ او زما قربانۍ او زما ژوند او زما مرګ ټول د الله د پاره دي چې د ټولو جهانونو رب دے۔

 ډاکټر اِقبال وئيلي وو:

بَر تَر اَز اَندیشۂ سُود و زیاں ہے زندگی

ہے  کبھی  جاں  تو  کبھی  تسلیمِ  جاں  ہے  زندگی^([1])

مفهوم: ژوند د ګټې او د تاوان (Profit and Loss) د انديښنو نه ډير اوچت څيز دے، د هميشه ژوندي اوسيدو نوم ژوند نۀ دے بلکې چې د الله پاک رضا پۀ سر قربانولو کښې وي نو سر قربانول ژوند جوړيږي۔

دا د اِسلامي تهذيب يعني کلتور ښکلا ده چې د اِسلامي کلتور (Islamic Civilization) بنياد پۀ بقا باندې نۀ بلکې د الله پاک پۀ رضا باندې ايښودے شوے دے۔ کله چې دا بنياد پۀ ټوله  معاشره کښې پوره قائم شي نو د مالداره او د غريب فرق ختم شي، پۀ معاشره کښې لِلّٰهِیَت، اخوت، محبّت، ورورولي او قرباني  وده اوکړي۔

د اِيثار او د قربانۍ عظيمه واقعه

د جنګِ يرمُوک موقع وه، جنګ ختم شوے وو، د صحابۀ کرامو عَليهمُ الرّضوَان پۀ زخمونو باندې پټۍ ايښودلے کيدلې، حضرت حُذَيفه رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ فرمائي: ما هٰغه وخت پۀ لاس