(1): د نيکۍ سره محبت

د سعادت مند اِنسان وړومبۍ نخښه دا ده چې هغۀ ته د نيک کارونو محبت عطا کولے شي۔ صحابئ رسول حضرت عبد الله بن مسعود رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ فرمائي: يوه ورځ مونږ پۀ بارګاهِ رسالت کښې حاضر وو، پۀ دې کښې يو کَس راغلو، هغه چې کله مونږ وليدلو نو د خپلې سورلۍ نه راکوز شو او پيدل بارګاهِ رسالت ته حاضر شو او عرض يـې اوکړو: يا رسولَ الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم! زۀ د 9 ورځو پۀ مزل راغلے يم خو داسې راغلے يم چې ما دا مزل پۀ 6 ورځو کښې اوکړو، زۀ د ورځې تږے پاتې شوم، شپه مې پۀ ويښه تيره کړه (داسې ما پۀ تيزۍ سره سفر اوکړو د پاره د دې چې زر تر زره ستاسو پۀ خِدمت کښې حاضر شم، يا رسولَ الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم!) زما د راتللو مقصد پۀ اصل کښې دوه پوښتنې دي، کومو چې زما خوب تښتولے دے، بس زۀ د هغې جواب غواړم۔

خوږ نبي، رسولِ هاشمي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د هٰغه خوش قِسمته مسافر نه د نوم پوښتنه اوکړه: اوئې وئيل: ‌اَنَا ‌زَيْدٌ _نِ‌الْخَيْلِ يعنې زۀ د اَس والا زيد يم۔ رسولِ ذِيشان، مکي مَدَني سلطان صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم وفرمائيل: بَلْ اَنْتَ زَيْدٌ _نِ الْخَيْرِ (يعنې تۀ د اَس والا زيد نۀ) بلکې د خير والا زيد يـې۔ بيا يـې وفرمائيل: پوښتنه اوکړه څۀ پوښتنه کول غواړې؟ بيا هٰغه صحابيرَضِىَ اللهُ عَـنْهُ  دوه نا اشنا پوښتنې اوکړې، عرض يـې اوکړو: (1): يو دے هٰغه اِنسان کوم چې د الله پاک خوښ دے، د هغۀ څۀ نخښه ده (2): او دويم دا چې هٰغه اِنسان کوم چې د الله پاک خوښ نۀ دے، د هغۀ نخښه څۀ ده۔  

دا دواړه نا اشنا پوښتنې وې، قربان شم! د غيبو د خبرو نه د خبر نبي، رسولِ هاشمي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د عِلم نه، لکه څنګه چې پوښتنې نا اشنا وې، هغوئي جوابونه هم نا اشنا عطا کړل، اِرشاد يـې وفرمائيلو: اے زيده! تا پۀ کوم حالت کښې سبا کړے وو؟ عرض يـې اوکړو: يا رسولَ الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم! کله چې مې سبا کړو نو زما حالت دا وو چې