مٿو نه رکيائون، پاڻ سڄي رات نماز پڙهنديون رهنديون هيون ۽ جڏهن فجر جو وقت ويجهو ٿيندو هو ته ٿوري دير جي لاءِ مصلي تي ئي ليٽي پونديون هيون، پوءِ بيدار ٿي چونديون هيون: اي نفس! تون ڪيترو سمهندين؟ ۽ ڪڏهن جاڳندين؟ ^([1]) * عظيم تابعي بزرگ حضرت اويس قرني رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ جي عادت مبارڪ هئي ته پاڻ رات جو اُٿندا هئا ۽ چوندا هئا: اڄ قيام جي رات آهي، پوءِ سڄي رات قيام ۾ گذاري ڇڏيندا هئا، ٻي رات ايندي هئي ته چوندا هئا: اڄ رڪوع جي رات آهي، پوءِ ساري رات رڪوع ۾ گذاري ڇڏيندا هئا، ٽين رات چوندا هئا: اڄ سجدي جي رات آهي ۽ سموري رات سجدي ۾ ئي گذاري ڇڏيندا هئا۔^([2])

الله! الله! پيارا اسلامي ڀائرو! اِهي آهن الله پاڪ جا نيڪ ٻانها، جيڪي ڏينهن رات عبادت تي سندرو ٻڌي بيٺا هوندا هئا، هاءِ! هڪ اسان آهيون، جيڪي رمضان مبارڪ جي هن عبادت ۽ رياضت جي موسمِ بهار ۾ به عبادت نه ٿا ڪري سگهون، هاءِ افسوس! ڪيترائي اهڙا آهن جن جون رمضان جون راتيون فضوليات ۾ گذري وينديون آهن* ماڻهو وقت گذارڻ جي لاءِ گهٽين ۾ کيڏي رهيا هوندا آهن * ڪو فضول گفتگو ۾ مشغول هوندو آهي * ته ڪو سوشل ميڊيا (Social media)  جو اجايو استعمال ڪندي ڪندي رات گذاري ڇڏيندو آهي * ۽ ڪيترا ته اهڙا نادان به آهن جن جون رمضان جون راتيون به گناهن ۾ گذري وينديون آهن۔ اي! ڪاش! اسان کي ماههِ رمضان جو قدر نصيب ٿي وڃي! ڪاش! اسان به نيڪ ماڻهن جيان دل لڳائي عبادت ڪرڻ وارا بڻجي وڃون۔

عبادت میں گزرے مری زندگانی          کرم ہو کرم یَاخدا! یَاالٰہی!

بنادے مجھے نیک نیکوں کا صَدقہ           گناہوں سے ہردم بچا یَاالٰہی!

مِرے دل سے دنیا کی چاہت مٹا کر        کر اُلفت میں اپنی فنا یَاالٰہی!