Book Name:Saadat Mand Kon
هڪ ڏينهن ملڪُ الْمَوت حضرت عزرائيل عَلَیْهِ السَّلَام تشريف آڻيندا، اسان جو مال، اسان جي دولت، اسان جا رشتا (Relatives)، اسان جي اولاد، دوست احباب، ڪجهه به ڪم نه ايندو، سڀ ڏسندا رهجي ويندا، هاءِ! اسان جي جسم مان روح ڪڍيو ويندو، پوءِ غسال کي گهرايو ويندو، ڪفن پهرايو ويندو، افسوس! صد ڪروڙ افسوس! پوءِ ڏسندي ئي ڏسندي نمازِ جنازه ادا ڪري اسان کي اونداهي قبر ۾ لاٿو ويندو * الله نه ڪري! الله نه ڪري! جيڪڏهن اسان ماھِ رمضان جون راتيون گناهن ۾ گذاري * فضوليات ۾ مشغول رهي رمضان ڪريم جي بيحرمتي ڪئي هوندي * جيڪڏهن ربّ ناراض ٿي ويو * ان جي سبب قبر ۾ اسان جي پڪڙ ٿي وئي * قيامت جي ڏينهن گرفت ٿي وئي ته ٿورو سوچيو! اسان جو ڇا بڻجندو؟ * الله نه ڪري الله پاڪ جي رحمت نه ملي * شافعِ محشر، سلطانِ بحر و بر صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم جي شفاعت کان محروم رهجي وياسين ته ڇا ڪنداسين؟
گر تُو ناراض ہوا میری ہلاکت ہو گی
ہائے! میں نارِ جہنّم میں جلوں گا یارَبّ!
عَفْو کر اور سدا کے لئے راضِی ہو جا
گر کرم کر دے تو جنّت میں رہوں گا یارَبّ!([1])
اي عاشقانِ رسول! اڃا موقعو آهي، رمضان ڪريم ٻيهر تشريف کڻي آيو آهي، زندگي ۾ ڪڏهن رمضان ڪريم جي بيقدري ٿي آهي، بي ادبي ٿي وئي آهي ته اڄ ئي توبھ ڪري وٺو ۽ پڪي نيت ڪري وٺون ته*هن رمضان ڪريم جي خوب قدر ڪنداسين* ماھِ رمضان ڪريم جي بي ادبي کان بچنداسين * سڀ روزا رکنداسين * پنج ئي نمازون باجماعت ادا ڪنداسين * خوب تلاوت ڪنداسين * رمضان ڪريم ۾ گناهن کان بچڻ