Book Name:Mah e Ramazan Aur Faizan e Muhabbat e Ilahi
حضرت بايزيد بسطامي رَحْمَةُ الـلّٰـهِ عَـلَيْه تمام وڏا وليُّ الله ٿي گذريا آهن، الله پاڪ سان تمام گهڻي محبت رکندا هئا.
منقول آهي ته انهن کان ڪنهن پڇيو: ٻانهو الله پاڪ سان محبت ڪندو آهي، ان جي نشاني ڪهڙي آهي؟ ۽ الله پاڪ ٻانهي سان محبت فرمائيندو آهي ته ان جي نشاني ڪهڙي آهي؟
هاڻي اُهي نشانيون ٿورو غور سان ٻڌو! فرمايائون:
مَنْ يُحِبُّ اللهَ فَهُوَ مَشْغُولٌ بِعِبَادَتِهِ سَاجِدًا وَرَاكِعًا
ترجمو: جيڪو الله پاڪ سان محبت رکندو آهي، اُهو ان جي عبادت ۾ رڪوع ۽ سجدن ۾ مشغول رهندو آهي.
فَاِنْ عَجَزَ عَنْ ذَلِكَ، اِسْتَرْوَحَ اِلَى ذِكْرِ اللِّسَانِ وَالثَّنَاءِ
ترجمو: پوءِ جيڪڏهن رڪوع ۽ سجدن کان عاجز ٿي وڃي ته زبان سان ذڪرُالله ڪري راحت حاصل ڪندو آهي.
وَاِنْ عَجَزَ، اِسْتَرْوَحَ اِلَى ذِكْرِ الْقَلْبِ وَالتَّفْكِيرِ
ترجمو: ۽ جيڪڏهن زبان سان ذڪرُالله ڪرڻ کان به عاجز ٿي وڃي ته پوءِ دل سان الله پاڪ جو ذڪر ڪرڻ (يعني ان جي نعمتن بابت) غور ۽ فڪر ڪرڻ ۾ مشغول ٿي ويندو آهي. ([1])
سُبْحٰنَ اللہ! معلوم ٿيو ته جنهن کي الله پاڪ سان محبت ٿي ويندي آهي اهو بس ان جو ئي ٿي ويندو آهي ۽ هر غفلت کان پري ٿي ويندو آهي، اُهو ڪڏهن سجدا ڪندي نظر ايندو آهي، ڪڏهن نمازون پڙهندي نظر ايندو آهي، نمازون پڙهي پڙهي ٿڪجي پئي تڏهن به ائين نه ٿيندو آهي ته غفلتن جو شڪار ٿي وڃي