واورئ! د الله پاک نبي، مکي مَدَني، مُحَمَّدِ عربي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائي: الله پاک فرمائي: اِنسان چې پۀ کومو ذريعو زما قُرب حاصلوي، پۀ هغې کښې زما د ټولو نه خوښه ذريعه فرائض (مثلاً نـمونځ، روژه، حج، زکوٰة وغيره) دي او زما بنده د نفلونو پۀ ذريعه زما قُرب حاصلوي، حاصلوي، د دې پورې چې زۀ د هغۀ سره محبت شروع کړم، بيا چې کله زۀ د هغۀ سره محبت کووم نو * زۀ د هغۀ غوږونه جوړ شم، پۀ کومو چې هغه اوريدل کوي * زۀ د هغۀ سترګې جوړې شم، پۀ کومو چې هغه ليدل کوي * زۀ د هغۀ لاسونه جوړ شم، پۀ کومو چې هغه نيول کوي * زۀ د هغۀ ښپې جوړې شم، پۀ کومو چې هغه ګرځي، که هغه زما نه څه غواړي نو زۀ يې هغه ته ورکووم، که هغه زما پناه غواړي نو زۀ هغه له پناه ورکووم۔ ^([1])

 د دې حديثِ پاک چې کومه تشريح علمائے کرامو فرمائيلي ده، د هغې مطابق معنیٰ دا ده چې کله اِنسان د فرائضو او نفلونو پۀ ذريعه د الله پاک سره د خپلو محبتونو اِظهار کوي نو * د دې پۀ نتيجه کښې الله پاک د هغۀ خاص مدد فرمائي * د هغۀ مدد او مرسته کولے شي * د هغۀ اندامونه د ګناهونو نه محفوظ ساتلے شي * د نورو نيکو توفيق ورته عطا کولے شي * د اِخلاص نعمت ورته عطا کولے شي او د دې پۀ برکت د هغۀ مقصدونه پوره کولے شي۔ ^([2])

مالِک ډير کريم دے

حضرت وَهب بن مُنبه رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه فرمائي: د بني اسرائيلو يو کَس وو، ډير عبادت ګزار وو، د ضرورت مطابق به يـې حلال رزق ګټلو او پۀ باقي  وخت به يـې هُم پۀ عبادت کښې تيرولو۔ يو ځل داسې وشو چې هغۀ ته پرله پسې ډيرې ورځې څۀ مزدوري ميلاو نۀ شوه،