Book Name:Faizan e Ramazan
جيئن ته حضرت ابوهُريره رَضِیَ اللهُ عَنْہُ فرمائن ٿا: رسولِ اڪرم، نُورِ مُجَسَّم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم پنهنجي صحابهءِ ڪرام رَضِیَ اللهُ عَنْہُم کي خُوش خبري ٻڌائيندي ارشاد فرمائيندا هئا ته رَمَضان جو مهينو اچي ويو آهي جيڪو تمام ئي بابرڪت آهي. الله پاڪ ان جا روزا توهان تي فَرض ڪيا آهن، ان ۾ آسمان جا دروازا کوليا ويندا آهن. ۽ جهنّم جا دروازا بند ڪيا ويندا آهن. سرڪش شيطانن کي قَيد ڪيو ويندو آهي. ان ۾ هڪ رات شبِ قَدْر آهي، جيڪا هزار مهينن کان وڌيڪ آهي جيڪو ان جي ڀلائي کان محروم ٿيو اهو ئي محروم آهي. ([1])
بخارا ۾ هڪ مجوسي (باھ کي پوڄيندڙ) رهندو هو، هڪ ڀيرو رَمَضان شريف ۾ هو پنهنجي پٽ سان گڏ مسلمانن جي بازار مان گُذري رهيو هو. ان جي پٽ ڪا شيءِ سرعام کائڻ شُروع ڪري ڇڏي. مَجوسي جڏهن هي ڏٺو ته پنهنجي پٽ کي هڪ چماٽ وهائي ڪڍي ۽ دڙڪا ڏيندي چيو. توکي رمضان ڪريم جي مهيني ۾ مسلمانن جي بازار ۾ کائيندي شَرم نه ٿو اچي؟ ڇوڪري جواب ڏنو: ابا جان! اوهان به ته رَمَضان شريف ۾ کائيندا آهيو. والد چيو: مان مسلمانن جي سامهون نه پنهنجي گهر جي اندر لڪي کائيندو آهيان، هن ماھِ مبارڪ جي بي حُرمتي ناهيان ڪندو. ڪجهه عرصي کان پوءِ ان شخص جو اِنتِقال ٿي ويو. ڪنهن خواب ۾ ان کي جنّت ۾ گهمندي ڏٺو ته حيرت مان پُڇيو: تون ته مَجوسي هئين، جنّت ۾ ڪيئن اچي وئين؟ چوڻ لڳو: واقعي مان مَجوسي هئس پر جڏهن موت جو وَقت ويجهو آيو ته الله