دعائون ڪندا رهندا آهن (4): الله پاڪ جنّت کي حڪم فرمائيندو آهي، منهنجي (نيڪ) ٻانهن لاءِ مُزيَّن (يعني آراسته) ٿي وڃ جلد ئي هو دنيا جي مشقت کان منهنجي گهر ۽ ڪرم ۾ راحت ماڻيندا (5): جڏهن ماھِ رَمَضان جي آخري رات ايندي آهي ته الله پاڪ سڀني جي مغفرت فرمائي ڇڏيندو آهي. قوم مان هڪ شَخض اٿي عرض ڪيو: يارسولَ الله صَلَّى اللّٰه عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّم ! ڇا هي لَیلَۃُ الْقَدْر   آهي؟ ارشاد فرمايو: نه ڇا توهان نٿا ڏسو ته مزدور جڏهن پنهنجي ڪمن کان فارِغ ٿي ويندا آهن ته انهن کي اُجرت ڏني ويندي آهي. ^([1])

رمضان جو ديوانو

 مُحَمَّد نالي هڪ ماڻهو سڄو سال نَماز نه پڙهندو هو. جڏهن رَمَضان شريف جو بابرڪت مهينو ايندو هو ته هو صاف سٿرا ڪپڙا پائيندو هو ۽ پنج ئي وَقت پابندي سان نَماز پڙهندو هو ۽ گذريل سال جي قَضا نَمازون به ادا ڪندو هو. ماڻهن ان کان پڇيو: تون ائين ڇو ڪندو آهين؟ ان جواب ڏنو: هي مهينو رحمت، بَرَڪت، تَوْبَه ۽ مغفِرت جو آهي، شايد الله پاڪ مون کي منهنجي ان عمل جي سبب بخشي ڇڏي. جڏهن ان جو انتقال ٿي ويو ته ڪنهن ان کي خواب ۾ ڏسي پُڇيو: مَافَعَلَ اللہُ بِکَ؟  يعني الله پاڪ تو سان ڇا مُعاملو فرمايو؟ ان جواب ڏنو: منهنجي الله پاڪ مون کي اِحتِرامِ رَمَضان شريف بجا آڻڻ جي سبب بخشي ڇڏيو. ^([2])