Book Name:Faizan e Ramazan
هن آيتِ مُقدَّسه جي اِبْتِدائي حِصّي شَہْرُ رَمَضَانَ الَّذِیْ جي حوالي حڪيمُ الْاُمَّت مفتي احمد يار خان رَحۡمَةُ اللهِ عَلَيۡه تَفسِيرِ نعيمي ۾ فرمائن ٿا: * رَمَضَان يا ته رحمٰن جيان الله پاڪ جو نالو آهي، ڇوته هن مهيني ۾ ڏينهن رات الله پاڪ جي عِبادت ٿيندي آهي. تنهنڪري هن کي شَہرِ رَمَضان يعني الله پاڪ جو مهينو چيو ويندو آهي. جيئن مسجد ۽ ڪعبي کي الله پاڪ جو گهر چوندا آهن ته اتي الله پاڪ جا ئي ڪم ٿيندا آهن. اهڙيءَ طرح رَمضَان الله پاڪ جو مهينو آهي ته هن مهيني ۾ الله پاڪ جا ئي ڪم ٿيندا آهن. روزا تراويح وغيره ته آهن ئي الله پاڪ جا. پر روزي جي حالت ۾ جيڪا جائز نوڪري ۽ جائِز تجارت وغيره ڪئي ويندي آهي اهي به الله پاڪ جا ڪم قرار ڏنا ويندا آهن. ان ڪري هن مهيني جو نالو رَمَضَان يعني الله پاڪ جو مهينو آهي * يا هي رَمْضَاء مان مُشْتَق (يعني ٺهيل لفظ) آهي. رَمْضَاءٌ موسِمِ خَريف (يعني ڪَتيءَ يا سرءُ) جي بارِش کي چوندا آهن، جنهن سان زمين ڌوپجي ويندي آهي ۽ رَبِيع (يعني بهار/ چِيٽَ) جو فَصل خوب ٿيندو آهي. ڇو ته هي مهينو به دل جي ڪٽُ ميراڻ ڌوئي ڇڏيندو آهي ۽ ان سان عملن جي کيتي سدائين سرسبز ۽ شاداب رهندي آهي ، تنهنڪري ئي ان کي ”رمضان“ سڏيو ويندو آهي. ساوڻ ۾ روزانو مِنهن وسڻ گهرجن ۽ بڊي ۾ رڳو چار. وري آکاڙ ۾ هڪ وسڪارو. ان هڪ سان ئي فصل پچي راس ٿي ويندا آهن. ته اهڙيءَ ريت يارهن مهينا لاڳيتو نيڪيون ٿينديون رهيون. ته اهڙيءَ طرح 11 مهينا برابر نيڪيون ڪيون وينديون رهن. پوءِ رَمَضَان جي روزن انهن نيڪين جي پوک