وڃي ته شايد ئي ڪو گناهه کان رڪجي سگهي. جنهن طريقي سان اڄڪلهه گهٽين ۽ رستن تي سرِ عام ناچ گانن جا پروگرام (Functions) ٿي رهيا آهن، ائين ٿو لڳي ڄڻ گناهن جي کُلي موڪل ملي چڪي آهي. ڪارن ۾ سفر ڪرڻ وارا  گانا ٻڌي مستيءَ ۾ جهومي رهيا هوندا آهن ۽ اسڪوٽر يا سائيڪل هلائيندڙ گانن جو آواز ٻڌي پنهنجا مٿا لوڏڻ شروع ڪري ڏيندا آهن. اهڙو نازڪ دور اچي ويو آهي جو ڇوڪرا ۽ ڇوڪريون گڏجي نچندا آهن ۽ نچڻ گانن جا اهڙا اهڙا پروگرام منعقد ڪيا ويندا آهن جن ۾ جيڪو ڪجهه ٿيندو آهي ان کي لفظن ۾ بيان ڪرڻ مناسب ناهي. الله پاڪ اسان جي حال تي رحم فرمائي.  اٰمِین بِجَاہِ خَاتَمِ النَّبِیِّيْن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم .

صَلُّوْا عَلَی الْحَبیب! صَلَّی اللّٰہُ عَلٰی مُحَمَّد

(4): حرص ۽ لالچ

   پيارا اسلامي ڀائرو! چوٿين بري بيماري دنيا جي محبت ۽ حرص و لالچ آهي. الله پاڪ قرآن ڪريم ۾ فرمائي ٿو:

وَ مَنْ یُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰٓىٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ(۹) (سيپارو: 28، سوره حشر: 9)

ترجموڪنزُ العرفان: جيڪو پنهنجي نفس جي لالچ کان بچايو ويو اهي ئي ماڻهو ڪامياب آهن.

   شُحٌّ جي معنيٰ هيءَ آهي ته ٻانهو مال جي محبت ۾ ايترو اڳتي نڪري وڃي جو هاڻي کيس حلال ۽ حرام جي تميز به نه رهي، يعني ان درجي تي اچي مال جي محبت حرص جي بجاءِ هوس ۾ بدلجي ويندي آهي. هاڻي ٻانهو چاهيندو آهي ته بس مال اچي، ان لاءِ وياجي ڏي وٺ ۾ به پوندو آهي، رشوت به کائيندو آهي، ماپ تور ۾ به ٺڳي ڪندو آهي، ٻين کي دوکو به ڏيندو آهي،  مطلب ته: کيس بس مال گهرجي، حرام ذريعي اچي رهيو آهي يا حلال ذريعي، ان جي کيس ڪا پرواهه ناهي رهندي. دل ۾ مال جي محبت ايتري وڌي وڃي ته ان کي شُحٌّ چيو ويندو آهي. ^([1])