Book Name:4 Buraiyon Ke Nishandahi
غور اوکړئ چې د نفس د خواهش د نۀ قابو کولو پۀ وجه بد نصيبه عابِد خپله دُنيا او اخرت دواړه برباد کړل۔ د بده مرغه نن سبا حالات دومره خراب شوي دي چې که څوک پۀ دې وخت کښې د ګناه نه بچ دے نو کيدے شي چې هغه ته د ګناه کولو موقع نۀ وي ميلاؤ شوې، يا هغه د دې خبرې نه ويريږي چې هسې نه بے عزتي يـې اونۀ شي که چرې بالکل پوره ازادي ورکړے شي نو مشکله ده که څوک د ګناه نه بچ شي۔ لکه څنګه چې نن سبا پۀ محلو پۀ کوڅو کښې ښکاره د ګډاګانو او سندرو محفلونه کيږي داسې ښکاري لکه چې د ګناهونو ازادي ورته ميلاؤ شوې ده۔ پۀ موټرو کښې سفر کوونکي د سندرو پۀ اوريدو پۀ مستۍ کښې خوزيږي او سکوټر او سائيکل چلوونکي د سندرو د اواز پۀ اوريدو خپل سرونه خوزول شروع کړي۔ داسې نازک وخت راغلے دے چې هلکان او جينکۍ يو ځائے ګډيږي او د سندرو او د سازونو داسې پروګرامونه کولے شي چې پۀ هغې کښې څۀ کيږي هغه پۀ الفاظو کښې بيانول مناسب نۀ دي۔ الله پاک دې زمونږ پۀ حال باندې رحم اوکړي۔
اٰمِین بِجَاہِ خَاتَمِ النَّبِیِّيْن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ۔
صَلُّو ْا عَلَي الْحَبيب! صَلَّي الله عَلٰي مُحَمَّد
خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! څلورمه بيماري د دُنيا محبت او حِرص او لالچ دے۔ الله پاک پۀ قرآنِ پاک کښې فرمائي:
وَ مَنْ یُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰٓىٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ(۹)(پارہ:28، سورۀ حشر:9)
ترجمهٴ کنزُ العِرفان: او څوک چې د خپل نفس د لالچ نه بچ کړے شو نو هُم هغه خلق کامياب دي۔
د شُح مطلب دے چې اِنسان کله د مال پۀ محبت کښې دومره پريوځي چې بيا هغه پۀ