شوه نو هغۀ هم د خُدايۍ دعویٰ اوکړه، اخر هغه د يو ماشي پۀ ذريعه هلاک کړے شو۔ ^([1])

 اخرت د چا دپاره دے۔۔۔!!

پۀ 20 سيپارۀ، د سُورۀ قصص پۀ آيت: 83 کښې الله پاک فرمائي:

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِیْنَ لَا یُرِیْدُوْنَ عُلُوًّا فِی الْاَرْضِ وَ لَا فَسَادًاؕ-(پارہ:20، سورۀ قصص:83)

ترجمهٴ کنزُ العِرفان: دا د اخرت کور مونږه د هٰغه خلقو د پاره جوړوو کوم خلق چې پۀ زمکه کښې تکبر او فساد نۀ غواړي۔

يعنې د اخرت کور جَنَّت د هغه چا د پاره دے څوک چې پۀ دُنيا کښې غلبه او لوئي نۀ غواړي، نۀ پۀ ګناه کولو پۀ زمکه کښې فساد خوروي۔ ^([2]) د مسلمانانو څلورم خليفه حضرت عليُ المُرتضیٰ شيرِ خُدا رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ فرمائي: کوم اِنسان چې دا غواړي چې زما د پيزار تسمه دې د نورو د تسمې نه ښه وي، هغه هم د دې آيت پۀ حکم کښې داخِل دے۔ ^([3])

اَللہُ اَکْبَر! د پيزار تسمه خو لرې خبره ده دلته خو پۀ هره يوه خبره کښې مقابله کولے شي، زما پيزار دې داسې وي چې خلق يـې وويني نو واه واه اوکړي، زما جامې دې ښې وي، زما د کور پۀ شان کور دې د چا هم نۀ وي، زما د ګاډي پۀ شان ګاډے دې د چا سره هم نۀ وي، غرض دا چې پۀ هر يو څيز کښې مقابله کولے شي او د دې مقابلې مقصد څۀ وي؟ حُبِّ جاهِ (يعنې د شهرت او د منصب د خواهش)، مشهورتيا، عزت چې خلق ما وويني، زما څيزونه وويني نو واه واه اوکړي۔