مَدَني مصطفٰے  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  ذِکر مبارک کيږي نو پۀ دې باره کښې اعلیٰ حضرت           رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه  فرمائي: مناسب دا دي چې هر ځل دُرُودِ پاک ولوستلے شي، ولې چې دا داسې څيز دے د کوم پۀ کولو کښې چې ډير لوئي رحمتونه، برکتونه دي او پۀ نۀ کولو کښې يـې بے شکه د لوئي فضل نه محرومي ده، نو د يو عقل مند کار نۀ دے چې دا پريږدي۔ ^([1]) (5): پۀ خطبه کښې که ذِکر مبارک واورۍ نو صرف پۀ زړۀ کښې دُرُود شريف لولئ، پۀ ژبه باندې لوستل جائز نۀ دي چې هٰغه وخت خاموشه اوسيدل فرض دي۔ ^([2])

د دُرُود نۀ لوستلو وبال

خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! دلته ډير خلق پۀ دُرُودِ پاک لوستلو کښې ناراستي کوي۔ دا ډير د محرومۍ سبب دے۔

د حضرت اِمامِ حُسَين رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ نه روايت دے چې د خوږ آقا و مولا، مکي مَدَني مصطفٰے  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  فرمان مبارک دے: اَلْبَخِیْلُ الَّذِیْ مَنْ ذُکِرْتُ عِنْدَہُ فَلَمْ یُصَلِّ عَلَیَّ يعنې کنجوس هٰغه کَس دے د چا پۀ مخکښې چې زما ذِکر وشو او هغه پۀ ما باندې دُرُودِ پاک اونۀ وئيلو۔ ^([3])

خطرناک تور مار

يو کَس وفات شو۔ د هغۀ د پاره چې قبر وکنستلے شو نو پۀ قبر کښې يو خطرناک تور مار پۀ نظر راغلو۔ خلق ويريدل او هٰغه قبر يـې بند کړو او پۀ بل ځائے کښې يـې قبر وکنستو۔ هلته هم هٰغه مار موجود وو۔ دريم ځائے وکنستلے شو، هلته هم خطرناک تور مار موجود وو۔ اخر مار ګويانه شو او اوئې وئيل: تاسو چې هر چرته قبر کښنۍ، زۀ به هلته رسيږم۔ خلقو پوښتنه اوکړه: دا قهر او غضب ولې؟ مار ووئيل: دې کَس چې به کله د