هٰغه کَس چې راويښ شو نو ډير خوشحاله شو خو ورسره دا خيال هم راغلو چې زۀ به وزير ته څۀ وايم؟ هغۀ له به څنګه باور ورکووم چې ما ته پۀ خوب کښې اِرشاره راکړے شوې ده؟ پۀ دې سوچ کولو هغه بيا پريشانه شو، پۀ بله ورځ يـې بيا دُرُودِ پاک ولوستو، شپه شوه، چې اودۀ شو نو بخت يـې رابيدار شو، پۀ دغه شپه ورله د غريبانو مددګار، مکي مَدَني تاجدار  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  پۀ خوب کښې تشريف راوړو۔ نبي کريم  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  هم دا وفرمائيل: د سلطنت د وزير علي بن عيسیٰ (رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه) خوا له لاړ شه!

بيا چې د هغۀ سترګې وغړيدلې نو پۀ خپل قِسمت يـې رشک کولو، څومره خوش قِسمتي ده چې پۀ خوب کښې يـې د خوږ آقا و مولا، مکي مَدَني مصطفٰے  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  ديدار نصيب شو۔ خو ورسره ورسره بيا خيال راغلو، چې وزير له به څنګه باور ورکووم؟ نو پۀ بله ورځ يـې بيا دُرُودِ پاک ولوستو، شپه شوه چې اودۀ شو نو بخت يـې رابيدار شو، سرکار عالي وقار، مکي مَدَني تاجدار  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  بيا کرم وفرمائيلو، پۀ خوب کښې يـې تشريف راوړو او اوئې فرمائيل: که وزير ستا نه د څه نخښې پوښتنه اوکړي نو ورته ووايه چې تۀ د سحر د نـمونځ نه پس د چا سره د خبرو کولو نه وړاندې د رَسُولُ الله  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  پۀ ذات باندې پينځه زره (5000) ځله دُرُودِ پاک لولې۔

پۀ دې فرمائيلو نبي کريم  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  تشريف يوړلو۔ د هٰغه نيک اِنسان سترګې وغړيدلې۔ بيا يـې پريشاني پۀ پوره توګه حل شوې وه۔ چې سحر شو نو دا کَس د وزير خوا له لاړو، ټوله واقعه يـې ورته بيان کړه، وزير چې کله د خوږ آقا و مولا، مکي مَدَني مصطفٰے  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  پيغام واوريدو نو ډير خوشحاله شو او د محبت نه يـې فوراً درې زره ديناره ورکړل! او اوئې وئيل: دا درې زره د قرض ورکولو د پاره دي۔ بيا يـې درې زره ديناره نور ورکړل او اوئې وئيل: دا ستا د اولاد خرچه ده۔ بيا يـې درې زره ديناره نور ورکړل او اوئې وئيل: دا ستا د کاروبار د پاره دي۔