ڏنو، جڏهن اک کلي ته خوشي جي انتها نه هئي، ٽئين رات وري اُمت جا واليصَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّمَ تشريف فرما ٿين ٿا ۽ وري حڪم فرمائن ٿا ته وزير علي بن عيسي وٽ وڃو ۽ ان کي اهو فرمان ٻڌايو، عرض ڪيم: يارَسُولَ الله! صَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّمَ ڪا نشاني يا دليل ارشاد فرمايو جيڪو مان ان وزير کي ٻڌايان۔ اهو ٻڌي سوالين جون جھوليون ڀرڻ واري آقا صَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّمَ جن فرمايوته جيڪڏهن وزير توکان نشاني  ڪري ته چئي ڇڏجان ته تون نمازِ فجر کان پوءِ ڪنهن سان ڳالهائڻ کان پهريان رَسُولُ الله صَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّمَ جي ذات مٿان پنج هزار (5000) ڀيرا درودِ پاڪ پڙھندو آهين، جنهن کي الله ڪريم ۽ ڪراماً ڪاتبين کانسواءِ ڪو نٿو ڄاڻي۔ اهو فرمائي رحمت عالم، نورِ مجسّمصَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّمَ تشريف وٺي ويا، مان بيدار ٿيس، فجر نماز کان پوءِ مسجد کان ٻاهر پير رکندي غور ڪيم ته معلوم ٿيو ته اڄ مهلت کي پورو هڪ مهينو گذري چڪو هو۔ مان وزير صاحب جي رهائش گاھ تي پهتس ۽ وزير صاحب کي سڄو واقعو ٻڌايم، جڏهن وزير صاحب ڪا نشاني گھري ته  مون سندن کي آقا ڪريم، رسولِ عظيم صَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّمَ جو ارشاد ٻڌايو ته وزير صاحب خوشي ۽ مسرت سان جُھومي پيو، گھر ويو ۽ نوَ هزار (9000) دِينار ساڻ کڻي آيو، اُنهن مان ٽي (3000) هزار ڳڻي منهنجي جھولي ۾ وڌائين ۽ چيائين: هي ٽي هزار(3000) قرض جي ادائيگي جي لاءِ آهن، ان کانپوءِ ٽي هزار(3000) ٻيا ڏنائين ۽ چيائين: هي تنهنجي ٻارن جي خرچ پکي جي لاءِ آهن۔ وري ٽي هزار(3000) ٻيا ڏئي چيائين: هي تنهنجي ڪاروبار جي لاءِ آهن۔ جڏهن مون کي رخصت ڪرڻ لڳو ته قسم ڏئي چيائين: اي ڀاءُ! تُون منهنجو دِيني ۽ ايماني ڀاءُ آهين، خدارا! اهو محبت وارو تعلق نه ٽوڙجان ۽ جڏهن به ڪو ڪم هجي، ڪنهن شيء جي ضرورت هجي ته بنا روڪ ٽوڪ جي اچي وڃجان، مان اوهان جو مسئلو دل ۽ جان سان حل ڪري ڇڏيندس۔

واپاري شخص جو وڌيڪ بيان آهي ته مان اها رقم کڻي سڌو قاضي