د اخرت د وور نه مخکښې د دُنيا د وور مزه وَڅَکه، نزدې وه چې هغۀ وور ته دانګلي وے۔ د مور زړۀ يـې راډک شو، هغې اواز اوکړو: اے زما د سترګو يخ واليه۔۔!! الله پاک دې ستا نه راضي شي۔۔۔!! ودريږه!

اَللہُ اَکْبَر! د مور بس دومره وئيل وو چې هٰغه کار کوم چې د څلويښتو کالو پۀ عبادت نۀ وو شوے، د مور پۀ يوه جُمله باندې وشو، الله پاک يوه فرښته راوليږله، کومې چې د هٰغه کَس لاس وروستو او مور ته يـې سترګه واپس ورعطا کړه۔ ^([1])

الله! الله! خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! د دې واقعې پۀ رڼا کښې دوو خبرو ته پام اوکړئ! (1): دې ته هم وګورئ چې شراب څومره سپيرۀ څيز دے، هغه  کَس نيک وو، د تورات شريف تلاوت به يـې کولو خو يو عيب پکښې وو، چي شراب به يې څښل، دې يو عيب هغه رسوا کړو (2): ورسره د دې واقعې نه د مور اهميت هم معلوم شو چې د څو پورې مور راضي نۀ وي، د الله پاک رضا هم نۀ نصيب کيږي۔ ځکه مونږ له پکار دي چي د خپل مور پلار ښۀ ډير خدمت کوو، مور او پلار که پۀ نيمه خُله غږ اوکړي نو فوراً حاضر شو، پۀ منډه منډه، پۀ ذوق سره، د مور او پلار د محبت پۀ شوق کښې د هغوئي کارونه کوو، د هغوئي خدمتونه کوو۔

د الله پاک د راضي کولو ډيره نزدې ذريعه

  خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! د مور او پلار سره نيکي او ښيګړه ډير خوښ عمل دے۔ د چا مور او پلار چې ژوندي دي، يقين اوکړئ چې د هغوئي خو ډيرې مزې دي، يو کَس وو، د هغۀ نه د چا قتل وشو۔ قتل ډيره لويه ګناه ده، پۀ قرآنِ کريم کښې فرمائيلے شوي دي: چا چې يو کس قتل کړو، هغه چې ګويا ټول انسانيت قتل کړو، دومره سخته ګناه ده۔ د دې کَس نه چې کله دا ګناه وشوه نو پښيمانه شو، بيا يـې سوچ اوکړو چې د توبې لار به څۀ وي؟