ٻه جنتون ملي ويون

   مسلمانن جي ٻئين خليفي حضرت عمر فاروق اعظم رَضِیَ اللهُ عَنهُ  جي مبارڪ دور جي ڳالهه آهي، هڪ نوجوان تمام متقي، پرهيزگار هو. حضرت عمر رَضِیَ اللهُ عَنهُ به ان جي عبادت ڏسي حيران ٿيندا هئا. اهو نوجوان جڏهن عشاء جي نماز پڙهي گهر ويندو هو ته رستي ۾ هڪ خوبصورت عورت کيس پاڻ ڏانهن سڏيندي هئي پر اهو نيڪ نوجوان ان طرف بلڪل توجھ نه ڪندو هو، اکيون هيٺ ڪري گذري ويندو هو. هڪ ڏينهن جڏهن هو گذري رهيو هو، عورت کيس پنهنجي طرف سڏيو ته اهو نوجوان به ان طرف مائل ٿي ويو پر جيئن ئي عورت جي ويجهو پهتو ته کيس الله پاڪ جو هي فرمان ياد اچي ويو:

اِنَّ الَّذِیْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰٓىٕفٌ مِّنَ الشَّیْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَاهُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ(۲۰۱)

ترجمو ڪنزُ العرفان: بيشڪ پرهيزگارن کي جڏهن شيطان جي طرف کان ڪو خيال ايندو آهي ته اهي (خدا جو حڪم) ياد ڪندا آهن پوءِ انهيءَ وقت انهن جون اکيون کُلي وينديون آهن. (سيپارو: 9، الاعراب: 201)

 هن آيتِ ڪريمه جي ياد ايندي ئي ان جي دل تي الله پاڪ جو خوف غالب آيو ۽ هو بي هوش ٿي زمين تي ڪري پيو.

   جڏهن هو گهڻي دير تائين گهر نه پهتو ته ان جو پوڙهو پيءُ ڳوليندو اتي پهتو، کيس کڻي گهر آيو. جڏهن نوجوان کي هوش آيو ته هن پنهنجي والد کي سمورو واقعو ٻڌايو، واقعو ٻڌائيندي جڏهن هن وري اها آيتِ ڪريمه پڙهي ته ٻيهر خوفِ خدا غالب آيو، هن هڪ زوردار رڙ ڪئي ۽ ان جو دم نڪري ويو. رات جو ئي غسل و ڪفن جو انتظام ڪري کيس دفن ڪيو ويو. صبح جو جڏهن حضرت عمر فاروق اعظم رَضِیَ اللهُ عَنهُ کي سمورو واقعو