Book Name:Gunahon Ke Nahusaten
پيارا اسلامي ڀائرو! اندازو لڳايو! الله پاڪ جي حضور حاضري جو تصور ڪندي، ان جي بارگاھ ۾ بيهڻ کان ڊڄي گناهه ڇڏڻ جو ڪيڏو عظيم انعام آهي * جيڪو قيامت جي ڏينهن کان ڊڄي گناهه ڇڏي ڏيندو آهي، ان کي 2 جنتون عطا ڪيون وينديون * بني اسرائيل جو هڪ شخص الله جي بارگاهه ۾ پيش ٿيڻ کان ڊِنو ته ان کي ولايت جو بلند ترين درجو عطا ڪيو ويو * هڪ قاصائي کي اهو خوف نصيب ٿيو جو ان تي ڪڪرن ڇانوَ ڪئي، ان جي دعا جي برڪتون هٿون هٿ ظاهر ٿيون. اهي ڪهڙا ڪهڙا عظيم انعام آهن. ڪاش! اسان کي رب جي حضور پيشي جو خوف نصيب ٿي وڃي.
اسان جو هڪ وڏو مسئلو آهي: گناهه ڪري ڪري دلين تي ڪَٽُ چڙهي وئي آهي، هاڻي اسان کي گناهن جي سنگيني محسوس نٿي ٿئي، اهو احساس ئي نٿو ٿئي ته مان ڪنهن جي نافرماني ڪري رهيو آهيان. ۽ دل جي هي ڪيفيت تمام وڏي خطري جي نشاني آهي. حديث شريف ۾ آهي:
اِنَّ الْمُؤْمِنَ یَرٰی ذُنُوْبَہٗ کَاَنَّہٗ قَاعِدٌ تَحْتَ جَبَلٍ یَخَافُ اَنْ یَّقَعَ عَلَیْہِ وَاِنَّ الْفَاجِرَ یَرَی ذُنُوْبَہٗ کَذُبَابٍ مَرَّعَلٰی اَنْفِہٖ
ترجمو: مومن پنهنجا گناهه اهڙي طرح ڏسندو آهي جيئن هو ڪنهن جبل هيٺ ويٺل آهي ۽ ڊڄي ٿو ته ڪٿي اهو جبل ان تي ڪري نه پوي جڏهن ته منافق پنهنجي گناهه کي ائين ڏسندو آهي، ڄڻ هڪ مکِ آهي جيڪا ان جي نڪ مٿان گذري وئي.[1]
ٻانهي کان جڏهن گناهه ٿئي ۽ هو ان کي معمولي نه سمجهي، تمام وڏو گناهه سمجهي ۽ الله پاڪ کان ڊڄي وڃي ته اهڙو گناهه رب جي حضور ۾