Book Name:Gunahon Ke Nahusaten
کَس دُعا اوکړه، د هغۀ د دُعا اَثر فوراً ظاهر شو او د وريځې يوه ټوټه د هغوئي پۀ سرونو د سوري کولو د پاره راغله۔ کله چې دا دواړه پۀ مزل کولو د يو بل نه جُدا شو نو وريځه د قصاب پۀ سر باندې راغله او قاصد پۀ نمر پاتې شو۔ قاصِد پۀ حيرانتيا سره پوښتنه اوکړه: اے ځوانه ! تا خو وئيل چې ستا سره هيڅ داسې ښه نيکي نشته، بيا دا وريځه ستا پۀ سر سورے ولې کوي؟ بيا قصاب خپله او د خادمې والا واقعه بيان کړه، پۀ دې اوريدو قاصد ووئيل: تا رښتيا ووئيل، د الله پاک پۀ حُضُور کښې چې کومه مرتبه د توبه کوونکي ده هغه د بَل هيچا نشته۔ ([1])
خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! اندازه ولګوئ چې د الله پاک پۀ حُضُور کښې د حاضرۍ پۀ سوچ کولو، د هغۀ پۀ دربار کښې د ودريدو نه پۀ ويريدو د ګناه د پريښودو څومره عظيم اِنعام دے * څوک چې د قيامت د ورځې نه ويريږي او ګناه پريږدي، هغۀ ته به دوه جَنَّتونه عطا کولے شي * د بني اسرائيلو يو کَس چې د الله پاک پۀ دربار کښې د پيش کيدو نه ويريدو نو هغۀ ته د ولايت اوچت مقام عطا کړے شو * د يو قصاب چې دا ويره نصيب شوه نو پۀ هغۀ باندې وريځې سورے اوکړو، د هغۀ د دُعا برکتونه لاس پۀ لاس ظاهر شول۔ دا څومره عظيم انعامونه دي۔ کاش چې زمونږ د رَبّ پۀ دربار کښې د پيش کيدو ويره نصيب شي۔