رسولِ اڪرم، نورِ مجسم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمايو: الله جو ذڪر ايتري ڪثرت سان ڪريو جو ماڻهو توهان کي ديوانو چون. ^[1]

ذڪر ۽ درود جي هڪ خاصيت

سُبحان الله! هن آيتِ ڪريمه مان معلوم ٿيو: ته اسان کي الله جو ذڪر ڪرڻو آهي ۽ ڪيترو ڪرڻو آهي...؟ ڪثرت سان ڪرڻو آهي.

 هي تمام گهڻي سمجهڻ جي ڳالهه آهي، ذڪر ۽ درود هي 2 عبادتون آهن جن جو الله پاڪ حڪم ڏنو ته انهن ۾ ڪثرت جو فرمايو، هي ٻئي اهڙيون عبادتون آهن جن جو شريعت ڪو وقت به مقرر نه فرمايو، توهان ڏسو: * نماز فرض آهي پر ڏينهن ۾ 5 ڀيرا، هر نماز جو جُدا جُدا وقت مقرر آهي* روزو سحري کان شروع ٿيندو آهي ۽ افطار تي پورو ٿي ويندو آهي*حج صرف ذُوالحج ۾ ئي ادا ڪيو ويندو آهي*زڪوات جي به مقدار مقرر آهي پر ذڪر اها عبادت آهي جنهن جو وقت به مقرر ناهي، مقدار به مقرر ناهي بلڪه فرمايو:

یٰۤاَیُّهَا الَّذِیْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَثِیْرًاۙ(۴۱)

ترجموڪنزُ العرفان: اي ايمان وارؤ! الله پاڪ کي تمام گهڻو ياد ڪيو.

(سيپارو: 22، سوره احزاب: 41)

اهڙي طرح درود ۽ سلام جو وارو آيو ته نه وقت جي قيد، نه مقدار مقرر، بلڪه فرمايو:

یٰۤاَیُّهَا الَّذِیْنَ اٰمَنُوْا صَلُّوْا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوْا تَسْلِیْمًا(۵۶)