چئو مان گنهگار آهيان، مان غَفَّار (يعني گهڻو بخشڻ وارو) آهيان.^[1] حديثِ قدسي ۾ آهي، الله پاڪ ارشاد فرمائي ٿو: ٻانهو منهنجو ذڪر ڪندو آهي، مان ان سان گڏ هوندو آهيان، جيڪڏهن هو دل ۾ مون کي ياد ڪري، مان کيس اڪيلو ئي ياد ڪندو آهيان، جيڪڏهن محفل ۾ مون کي ياد ڪري ته مان ان کان بهتر محفل (يعني ملائڪن جي سامهون) ياد ڪندو آهيان.^[2]

اي عاشقانِ رسول! غور فرمايو! ذڪرُ الله ڪيڏي عظيم عبادت آهي جو جيڪو الله پاڪ جو ذڪر ڪندو آهي، الله پاڪ پنهنجي شايانِ شان اُن جو ذڪر فرمائيندو آهي.

اُمتِ مسلمه جو خصوصي شان

    علامه قشيري رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه لکن ٿا: ته حضرت جبرائيل عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم عرض ڪيو: يارسولَ الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم! الله پاڪ فرمائي ٿو: اي محبوب صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم اسان توهان جي امت کي اها فضيلت ڏني آهي جيڪا ان کان پهريان ڪنهن ٻي امت کي عطا نه ڪئي وئي.

پاڻ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمايو: اي جبرائيل! اها ڪهڙي فضيلت آهي؟ عرض ڪيائون: الله پاڪ جو هي فرمان:^[3]

فَاذْكُرُوْنِیْۤ اَذْكُرْكُمْ

ترجمو ڪنزُ العرفان: پوءِ توهان مون کي ياد ڪريو، مان توهان کي ياد ڪندُس،

(سيپارو: 2، سوره بقرة: 152)