Book Name:Safar e Meraj Ke Waqiat
* خلقو ته غلطه لاره ښودل وغيره پۀ لارو کښې پۀ کيناستو خلقو ته د تکليف رسولو مختلف اندازونه دي۔
مونږ له د داسې بد تهذيبۍ نه هميشه بچ کيدل پکار دي۔
پۀ بُخاري شريف کښې دي: د حضرت ابو سعيد خُدري رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ نه روايت دے چې اخري نبي، رسولِ هاشمي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم (صحابۀ کرامو رَضِىَ اللهُ عَـنْهُم ته) اِرشاد وفرمائيلو: تاسو پۀ لارو کښې د کيناستو نه ځان ساتئ! صحابۀ کرامو رَضِىَ اللهُ عَـنْهُم عرض اوکړو: مونږ پۀ هٰغه مجلسونو کښې پۀ کيناستو (ضروري) خبرې کوو او دا زمونږ د پاره ضروري دي۔ اوئې فرمائيل: چې کله تاسو مجلسونو ته راځئ نو لارې ته د هغې حق ورکوئ۔ عرض يـې اوکړو: د لارې حق څۀ دے؟ اِرشاد يـې وفرمائيلو: (1): نظر ښکته ساتل (2): ضرر رسوونکے څيز لرې کول (3): د سلام جواب ورکول (4): د نيکۍ حُکم کول او د ګناه نه منع کول۔ ([1])
معلومه شوه چې وړومبے حُکم خو دا دے چې مونږ پۀ لارو کښې هډو کښينو نۀ، که د څۀ ضرورت پۀ وجه بهر پۀ کوڅه وغيره کښې کيناستل وي نو لازمي دي چې د لارې دا څلور حقونه ادا کړو: (1): نظر ښکته وساتو، تلونکو راتلونکو ته نيغ نيغ نۀ ګورو، د خلقو کورونو ته نۀ ګورو او چې پۀ کوڅه تيريدونکو زنانؤ ته تکليف نۀ وي، د دې خيال وساتو (2): که پۀ لاره کښې څۀ ضرر رسوونکے څيز پروت وي، مثلاً څۀ کاڼے پۀ لار کښې پروت وي، څوک پرې تيندک وهلے شي، د کيلې پوستکے پروت وي، پۀ هغې باندې پۀ ښپه راتللو انسان خوئيدے شي، داسې که څۀ ضرر رسوونکے څيز وي، هغه