ان جي ڇنڊڇاڻ ڪئي، آسمان، سدرةُ المنتھيٰ، عرش و ڪرسي وغيره کي  ته نه انهن ڏٺو هو، نه ئي ڪو ڏسي سگهيو آهي. البت بيتُ المقدس انهن ڏٺو هو ۽ انهن کي هي به معلوم هو ته محبوبِ ذيشان صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ڪڏهن به بيت المقدس تشريف  کڻي نه ويا هئا. تنهنڪري انهن معراج جي واقعي جي تصديق جي لاءِ پاڻ سڳورن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم کان مختلف سوال ڪيا. ڪنهن پڇيو: اتي ڪيترا دروازا آهن؟ ڪنهن چيو: بيت المقدس جو رقبو ڪيترو آهي؟ ڪنهن پڇيو: بيت المقدس جو گنبد ڪيترو بلند آهي؟^[1]

   الله اڪبر! ڪهڙا ته  فضول سوال آهن، خليفهءِ اعليٰ حضرت علامه ظفر الدين بهاري رَحْمَةُ الـلّٰـهِ عَـلَيْه فرمائن ٿا: عام ڳالهه آهي، ماڻهو ڪنهن گهر ۾ ويندو آهي ته ان جي حيثيت مختلف هوندي آهي، هي انجنيئر جو حال آهي ته هو جڏهن ڪنهن گهر ۾ وڃي ته ان جي نگاهه انهن ڳالهين جي طرف هوندي آهي، هو سوچيندو آهي ته عمارت ڪيتري اوچي آهي؟ ديوارون ڪيتريون ٿلهيون آهن؟ عمارت جو رقبو ڪيترو آهي؟ ڪيترا دروازا آهن؟ جيڪو شخص ڪنهن ٻئي مقصد لاءِ ويندو آهي، ان جي توجهه هرگز انهن شين جي طرف نه هوندي آهي، ۽ پوءِ محبوبِ ذيشان صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم جو معاملو ته آهي ئي جدا، پاڻ سڳورن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم تي هن رات خاص تجليءِ الٰهي هئي، هن خاص ڪيفيت ۾ بلڪه عام حالتن ۾ به بيت المقدس جا دروازا ڳڻڻ، رقبي تي غور ڪرڻ، گنبد جي بلندي کي سوچڻ پاڻ ڪريم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم جي شانِ نبوت جي خلاف هو.^[2] تنهنڪري حديث شريف ۾ آهي: جڏهن انهن ماڻهن بيت المقدس بابت اهڙا فضول سوال پڇيا ته پاڻ  سڳورن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ان بيت المقدس جون نشانيون بيان فرمائڻ لڳا، ايتري قدر جو ڪجهه ڳالهين ۾ کين شبهو ٿيو ته بيت المقدس سندن سامهون ڪري ڏنو ويو، پاڻ ان کي ڏسندا هئا ۽ هڪ هڪ شيءِ بابت ٻڌائيندا رهيا، جڏهن