ڪائنات مان نڪري لامڪان جي طرف تشريف کڻي ويا ته ڪائنات بيهي وئي، هر شيءِ تي  خاموشي طاري ٿي وئي، پوءِ جڏهن پاڻ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم واپس تشريف کڻي آيا ته ڪائنات ٻيهر زنده ٿي وئي ۽ هر شيءِ وري هلڻ لڳي.

وہ جو نہ تھے تو کچھ نہ تھا، وہ جو نہ ہوں تو کچھ نہ ہو

جان  ہیں  وہ  جہان  کی  جان  ہے  تو  جہان  ہے^([1])

صَلُّوْا عَلَی الْحَبیب! صَلَّی اللّٰہُ عَلٰی مُحَمَّد

شبِ معراج ربَّ جو ديدار

   پيارا اسلامي ڀائرو! سفرِ معراج ڪيترن ئي حيران ڪندڙ واقعن جو مجموعو آهي، هن سفر ۾ رسولِ ذيشان، مڪي مدني سلطان صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم انبياءِ ڪرام عليھم السلام جي امامت به فرمائي، آسمانن جي سير به فرمائي، جنت کي ديدار جو شرف به بخشيو، دوزخ ۽ دوزخين جا عذاب به ڏٺا، ائين ئي ٻيا ڪيترائي واقعا آهن، جيڪي شبِ معراج ۾ پيش آيا. البت هن سفر مبارڪ جو جيڪو سڀ کان اهم ترين مرحلو آهي، اصل ۾ جنهن لاءِ هي سفر ٿيو، اهو محبوبِ خدا، مڪي مدني مصطفىٰ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم جي الله پاڪ جي بارگاهه ۾ حاضري آهي. ربِ ڪريم هن رات پنهنجي پياري محبوب صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم کي خاص قرب ۾ گهرايو ۽ بلا حجاب (يعني بنا ڪنهن به پردي جي) جاڳندي، مٿي جي اکين سان پنهنجو ديدار ڪرايو.

الله پاڪ فرمائي ٿو:

مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰى(۱۱) (سيپارو: 27، النجم: 11)

ترجمو ڪنزُ العرفان: دل ان جو انڪار نه ڪيو جيڪو (اک) ڏٺو.