سندس پيرن کي فرمائيندو: توهان جو ڇا چوڻ آهي؟ منهنجي ٻانهي جيڪو ڪجهه ڪيو آهي، ان جي سچي سچي شاهدي ڏيو...!! ته سندس پير به ان جي خلاف شاهدي ڏيندا.

هاڻي جڏهن ان شخص جا سڀئي مطالبا (Demands) پورا ٿي چڪا هوندا، سندس گناهن تي شاهديون قائم ٿي چڪيون هونديون ته هُو گھٻرائجي ويندو ۽ پنهنجي عضون کي دڙڪا ڏيندي چوندو: اي منهنجا عضوؤ ...!! توهان ۽ مان هڪ ئي ته آهيون، مان جہنم (Hell) ۾ ويس ته توهان به ته جہنم ۾ سڙندئو، مان توهان کي بچائڻ جي لاءِ ئي ته پنهنجي رب جي بارگاھ ۾ بار بار درخواستون ڪري رهيو آهيان ۽ توهان منهنجي (يعني پاڻ ئي پنهنجي) خلاف گواهي ڏئي رهيا آهيو؟ سندس عضوا (جهڙوڪ هٿ، پير وغيره) چوندا: اسان الله پاڪ جي حڪم سان ڳالهائي رهيا آهيون، اُهو ئي آهي جيڪو سڀني کي ڳالهائڻ جي طاقت عطا فرمائيندو آهي.

هاڻي اُهو شخص تمام گهڻو شرمسار ٿيندو، وٽس نجات جو ڪو به رستو باقي نه رهندو، تنهنڪري ملائڪن کي حڪم ٿيندو ته اي ملائڪو! هن کي وٺي وڃي جہنم ۾ اڇلايو...!! هاڻي اهو ٻانهو عرض ڪندو: اي رب ڪريم! تون ته اَرْحَمُ الرَّاحِمِین (يعني سڀني کان وڌيڪ رحم ڪرڻ وارو) آهين، مون گنهگار تي تنهنجي رحمت ڪڏهن وسندي؟ الله پاڪ فرمائيندو: منهنجي رحمت تسليم ڪرڻ وارن جي لاءِ آهي، تون پنهنجي گناهن جو اعتراف ڪر! توکي رحمت نصيب ٿي ويندي. اُهو شخص فوراً عرض ڪندو: مان پنهنجي سڀني گناهن جو اقرار ڪريان ٿو، هي ته بس دوزخ جو خوف هو، جنهن جي ڪري آئون بحث بازي (Disputation يعني اُبتا سُبتا دليل) ڏيڻ جي ڪوشش ڪري رهيو هئس. هاڻي حڪم ٿيندو ته اي فرشتو! منهنجي ٻانهي کي منهنجي رحمت سان منهنجي جنت ۾ وٺي وڃو! بيشڪ مون هِن کي بخشي ڇڏيو. ^([1])

نہ کرنا حشر میں پُرسش، مری ہوبےسبب بخشش عطا کر باغِ فِرْدَوس از پئے شاہِ اُمَمْ مولیٰ!