جس کو شایاں ہے عرشِ خُدا پر جلوس      ہے  وہ  سلطانِ  والا  ہمَارا  نبی^([1])

يو سوال او د هغې جواب

 خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! پۀ دې ځائے کښې يو سوال دے، د الله پاک نبي حضرت موسیٰ عَلَیْهِ السَّلَام چې کله کوهِ طُور ته حاضر شو او د الله پاک سره يـې د کلام کولو سعادت حاصل کړو نو عرض يـې اوکړو:

رَبِّ اَرِنِیْۤ(پارہ:9، سورۀ اعراف:143)

ترجمهٴ کنزُ العِرفان: اے زما رَبَّـه! ما ته خپله نظاره وښايه۔

الله پاک وفرمائيل:

لَنْ تَرٰىنِیْ(پارہ:9، سورۀ اعراف:143)

ترجمهٴ کنزُ العِرفان: (الله) وفرمائيل: تۀ به ما هيڅ کله اُونۀ ليدلے شې۔

بيا يـې پۀ کوهِ طُور باندې يوه جلوه وفرمائيله، کوهِ طُور ذرې ذرې شو او حضرت موسیٰ عَلَیْهِ السَّلَام د جلوې پۀ تاب نۀ راوړو بے هوشه شو۔

دا صرف يوه جلوه وه، کومه چې حضرت موسیٰ عَلَیْهِ السَّلَام پۀ پوره توګه نۀ وه ليدلې، د دې يوې جلوې د ليدو دومره اثر وشو چې حضرت موسیٰ عَلَیْهِ السَّلَام به مخ مبارک پۀ نقاب باندې پټولو، د هغوئي پۀ مخ مبارک باندې د دې جلوې فيضان دومره وو چې هغوئي به خپل مخ پۀ نقاب باندې پټولو، چا چې به هغوئي بغير د نقاب نه ليدلو نو جلوې به يـې نۀ شوې برداشت کولے۔ د دې پورې چې کله د حضرت موسیٰ عَلَیْهِ السَّلَام د دُنيا د تللو وخت راغلو نو د هغوئي کور ودانې محترمې عرض اوکړو: زۀ د 40 کالو نه ستاسو سره يم، مهرباني اوکړئ نن خو راباندې خپل ديدن اوکړئ! حضرت موسیٰ عَلَیْهِ السَّلَام چې د خپلې کور ودانې