اے د خوږ نبي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم عاشقانو! پۀ ښو ښو نيتونو د عمل ثواب زياتيږي. راځئ چې د بيان اوريدو نه مخكښې څۀ ښۀ ښۀ نِيَّتونه وكړو: مَثَلاً * د الله پاک د رضا د پاره به ټول بيان اورم * پۀ اَدب به کښينم * ښۀ پۀ توجُّه به بيان اورم * څۀ چې واورم، د هغې به د يادولو، پخپله پرې د عمل کولو او نورو ته د رَسولو کوشش کووم.

صَـــلُّـــوْا  عَـــلَـی   الْــحَـــبِــيْــب!            صَـلَّـی اللهُ   تَعالٰـی عَلـٰی   مُـحَـمَّد

چا چې تۀ وخندولې هم هغۀ وژړولې

پۀ روايتونو کښې دي: يو ځل ملک المَوت (يعنې د مرګ فرښته) حضرت عزرائيل عَلَیْهِ السَّلَام چرته ناست وو، پۀ ناسته ناسته مُسکے شو، بيا لږ ساعت پس پۀ ژړا شو.

رَبِّ کريم کوم چې د ټولو پټو خبرو نه خبر دے، الله پاک وفرمائيل: اے ملک المَوته...!! تۀ ولې مُسکے شوې؟ بيا ولې پۀ ژړا شوې؟ عرض يـې اوکړو: يا الله پاکه! يو ځل تا ما ته حکم اوکړو، نو چي زۀ د يوې زنانه رُوح قبض کولو دپاره لاړم، ما وکتل چې هغه لرې پۀ صحرا کښې وه، د هغې سره د هغې د پئيو څښلو والا بچے هم وو، د هغوئي نه علاوه د لرې لرې پورې څوک موجود نۀ وو. د هٰغه زنانه د رُوح قبض کولو پۀ وخت زما پۀ ماشوم باندې رحم راغلو او زۀ پۀ ژړا شوم، بهر حال! حکم وو، رُوح خو ضرور قبض کول وو، نو ما هٰغه ماشوم هم هلته پريښودو او د مور روُح مې قبض کړو. نن ناڅاپه د هٰغه ماشوم پۀ باره کښې پۀ سوچ کولو ما له ژړا راغله.

عرض يـې اوکړو: اے کريم مالکه! دا وه زما د ژړا وجه. مُسکے ځکه شوم چې يو ځل زۀ د يو کَس د رُوح قبض کولو د پاره لاړم، هغه ډير بوډا وو، ملا يـې راټيټه شوې وه، پۀ کوڼټۍ [يعنې اَمسا] باندې ګرځيدو، کله چې زۀ د رُوح قبض کولو د پاره ورسيدم ،