روايت دے، د دواړو جهانو مالِک او مختار، مکي مَدَني سرکار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائيلي دي: کله چي مسلمان د خپل مسلمان ورور تپوس کوي نو هغه د مريض سره د کيناستو پورې د جَنَّت پۀ باغ کښې چهل قدمي کوي(پۀ ورو ورو ګرځي، کله چې هغه کښيني نو رحمت هغه راګير کړي، کله چې څوک سحر د مريض تپوس اوکړي نو د ماښام پورې 70 زره فرښتے د هغۀ د پاره د بخښنې دُعاګانې کوي او څوک چې ماښام تپوس اوکړي نو د سحره پورې 70 زره فرښتے د هغۀ د پاره د بخښنې دُعاګانې کوي. ^([1])

           سُبْحٰنَ اللہ! څومره ښکلے شان دے...!! 70 زره فرښتے د سحر نه د ماښام پورې، د ماښام نه د سحر پورې د بنده د پاره دعاګانې کوي. کول څۀ دي؟ د مريض تپوس کول دي.

د مريض تپوس کوئ!

خوږو او محترمو اسلامي وروڼو! دا ډير د فضيلت کار دے، زمونږ څوک مسلمان ورور که چرې بيمار شي، هغه خوږ شي، د څۀ پيښې سره مخ شي يا هسې څۀ بل څۀ ناروغي راشي نو مونږ له پکار دي چې مونږ د خپل مسلمان ورور تپوس اوکړو، د هغۀ خوا له لاړ شو، د هغۀ سره ميلاؤ شو، د هغۀ د طبيعت پوښتنه اوکړو، هغۀ له تسلي ورکړو، که د څۀ څيز ضرورت وي او مونږ د مدد کولو وَس لرو نو د هغۀ مدد هم اوکړو، بهر حال! که پۀ هغۀ غم وي نو نورو مسلمانانو له پکار دي چې د هغۀ سره پۀ تکليفونو کښې شريک شي، د دې پۀ برکت به د يو بل سره محبت پيدا کيږي، پۀ خپل مينځ کښې به اتفاق او اتحاد زيات شي او نتيجه به يـې دا وي چې زمونږه معاشره به د امن او د سکون، د مينې او د محبت کور جوړ شي.