وليدلو، هغوئي تشريف راوړلو او اوئې فرمائيل: ځويه! رسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ستا د تپوس د پاره تشريف راوړي او غالباً د هٰغه طرف نه به تشريف راوړي کوم طرف ته چې ستا د کټ لنګې دي ،لهذاخپل کټ تاؤ کړه چې ستا ښپې هٰغه طرفته نۀ وي۔ فرمائي: پۀ دومره اوريدو سره زما لګه ګزاره وشوه او زما سترګې وغړيدلې، تيزه تبه مې وه، د خبرو کولو طاقت مې نۀ وو، ما حاضرينو ته پۀ اِشاره کښې د کټ تاوهلو ووئيلِ، کټ تاؤ کړے شو، (پۀ ما باندې بيا پرکالي راغله،) بيا پۀ خوب کښې سرکارِ عالي وقار، مکي مَدَني تاجدار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم تشريف راوړلو او پۀ ما بيمار باندې يـې پۀ رحم اوکړو ويې فرمائيل:       کَیْفَ حَالُکَ یَا بُنَیَّ؟ ځويه! څۀ حال دے؟ زما د پاره داسې د شفقت نه ډک اِرشاد۔۔۔! اللہ  اَکْبَر! د دې پاک کلام خوند پۀ باندې داسې غالِب شو چې پۀ ما باندې وجد راغلو او څۀ عجيبه حالت راباندې راغلو۔ بيا سرکارِ عالي وقار، مکي مَدَني تاجدار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم زۀ داسې پۀ غيږ کښې واخستم چې رِيش (يعنې ګيره) مبارکه يـې زما پۀ سر باندې وه او جامې مبارکې يـې زما پۀ اوښکو باندې لـمديدلې، بيا پۀ ورو ورو دا حالت پۀ سکون کښې بدل شو۔ پۀ دغه وخت کښې زما خيال شو چې د ډيرې مودې نه مې شوق دے چې د اُمت د والي    صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم موئے مبارک مې نصيب شي، نن داسې کرم وشي چې ما ته زما خوږ آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم دا دولت راعطا کړي۔ بس زما پۀ زړۀ کښې خيال راتلل وو چې حبيبِ خُدا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم زما د زړۀ پۀ خبره باندې پوهه شو او پۀ خپله ګيره مبارکه باندې يـې لاس راښکلو او دوه موئے مبارک يـې ما ته راعطا کړل۔ ما د ويښتو مبارکو دولت حاصل کړو خو پۀ زړۀ کښې مې خيال راتللو چې زۀ د خوب پۀ حالت کښې يم، پته نۀ لګي چې د رابيداريدو نه پس به دا موئے مبارک زما سره وي او که نۀ؟ زما دا خيال هم د نبوت د نظر نه پټ پاتې نۀ شو، نبي کريم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم وفرمائيل: ځويه! دا دواړه ويښته به هم ستا سره وي۔

د دې نه پس سرکارِ عالي وقار، مکي مَدَني تاجدار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د ډير عمر او د صحت