اونداهو نظر اچڻ لڳو، شايد انهن سوچيو هوندو ته اسان جي ٻچي عمامو ته ٻڌي ورتو آهي، هاڻي ڪٿي ڏاڙھي رکي مولوي نه بڻجي وڃي، تنهنڪري والدين ان کي سنتن ڀرين اجتماعن ۾ شرڪت ڪرڻ کان روڪي ڇڏيو. ان نوجوان نه مڃيو ته ان کي خوب مارڪٽ ڪئي وئي ايتري قدر جو جڏهن ظلم حد کان وڌيو ته ويچارو همت هاري ويٺو ۽ ڊپ جي ڪري دعوتِ اسلامي جي سنتن ڀرين اجتماعن ۾ اچڻ ڇڏي ڏنائين. ظاهر آهي جڏهن انسان سٺي ماحول کان پري ٿيندو آهي ته نمازن کان به پري ٿي ويندو آهي، افسوس! اهو ويچارو به نمازن کان پري ٿي ويو. تقريباً هڪ سال تائين اهو نوجوان دعوتِ اسلامي جي ديني ماحول کان پري رهيو ۽ پوءِ هڪ ڏينهن ان ڪا کاڌي جي شيءِ کاڌي ته ان کي فوڊ پوائزن (FOOD POISON) ٿي ويو، جنهن سبب ان جي حالت آهستي آهستي خراب ٿيڻ شروع ٿي وئي ايستائين جو ان کي پاڪستان جي هڪ مهانگي اسپتال ۾ ايڊمٽ ڪرڻو پيو.

انهن جي گھر مان (اميرِ اهلِ سنت مولانا محمد الياس قادري دَامَتْ بَرَکَاتُہُمُ الْعَالِیَه ) کي ڪنهن پيغام ڏنو ته اسان جو پٽ اوهان کي ياد ڪري رهيو آهي. (اميرِ اهلِ سنت دَامَتْ بَرَکَاتُہُمُ الْعَالِیَه  ارشاد فرمائن ٿا:) جڏهن مان ان نوجوان جي عيادت لاءِ اسپتال ويس ته ڏٺم ته ان جون اکيون ٻاهر نڪري آيون هيون ۽ ان جو چهرو ايترو ڊيڄاريندڙ ٿي چڪو هو جو ان کي ڏسڻ همت وارو ڪم هو. بهرحال ڪيترائي ڏينهن بستري تي رهڻ کان پوءِ آخرڪار اهو نوجوان جنهن کي ان جي والدين روشن مستقبل جي فڪر ۾ ڏاڙھي رکڻ، مٿي تي عمامو سجائڻ ۽ دعوتِ اسلامي جي سنتن ڀرين اجتماعن ۾ شرڪت ڪرڻ کان روڪي ڇڏيو هو، موت جو شڪار ٿي اونداهي قبر ۾ لهي ويو.

يقين ڄاڻو! اهو نوجوان وڏو ديندار ۽ عاشقِ رسول هو. ايتري قدر جو دعوتِ اسلامي جي ديني ماحول ۾ رهندي ان کي ڪيترائي ڀيرا پياري آقا، مڪي مدني مصطفيٰ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم جي خواب ۾ زيارت به نصيب ٿي چڪي هئي پر افسوس! ماءُ پيءُ ان کي ديني ماحول کان ان ڪري پري ڪيو ته جيئن ان جو مستقبل روشن ٿي وڃي پر اهو پنهنجي ماءُ پيءُ جو مستقبل هميشه لاءِ اونداهو ڪري دنيا مان رخصت ٿي ويو. الله پاڪ ان نوجوان جي مغفرت فرمائي.

  اٰمِین بِجَاہِ خَاتَمِ النَّبِیِّيْن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم .