تاج و تخت و حکومت مت دے                                                               کثرتِ مال و دولت مت دے

اپنی رِضا کا دیدے مژدہ                                                                                                           یااللہ!  مِری  جھولی  بھر  دے^([1])

د حضرت اِبراهيم عَلَیْهِ السَّلَام سره به نسبت کله صحيح کيږي؟

حُضُور غوثِ اعظم شيخ عَبدُ القادر جيلاني رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه فرمائي: مؤمِن بنده پۀ لِمَ (يعنې ولې)؟ او پۀ کَيفَ (يعنې څنګه)؟ نۀ پوهيږي (يعنې بندۀ مؤمِن دې ته نۀ ګوري چې حُکم ولې راکړے شو؟ څنګه راکړے شو بلکې يو مسلمان صرف دې ته ګوري چې حُکم چا راکړو؟ الله پاک حُکم راکړے دے، د هغۀ خوږ محبوب صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم حُکم راکړے دے نو بيا بنده هغه پوره کوي، پۀ هغې باندې اعتراض نۀ کوي، که د خپل سر پۀ بدله ولې نۀ وي، هغۀ د الله او د رسول صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم پۀ حُکم باندې عمل کوي)۔

غوثِ پاک رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه نور فرمائي: نفسِ اَمَّاره صرف شَر دے، که اِنسان مجاهده وکړي (يعنې ځان پۀ مشقت کښې واچوي، پۀ هر حال کښې د الله او د رسول صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم پۀ حُکم باندې عمل وکړي نو پۀ ورو ورو) د نفسِ اَمَّاره نه نفسِ مُطمَئِنَّه جوړ شي، چې کله نفسِ اَمَّاره نفسِ مُطمَئِنَّه جوړ شي نو اِنسان تابعداري کوي، د ګناهونو نه بچ کيږي، دې درجې ته پۀ رسيدو د اِنسان نفس نه صرف خير جوړشي، هٰغه وخت د اِنسان نفس د انساني خواهشاتو نه بچ کيږي، پوره طور پۀ الله پاک باندې باور لري او هم دا هٰغه درجه ده چې  د اِنسان د حضرت اِبراهيم عَلَیْهِ السَّلَام سره نسبت صحيح کيږي (يعنې دې درجې ته چې ورسي نو دا وئيلے کيدے شي چې دا بنده پۀ سُنَّتِ اِبراهيمي باندې عمل کولو والا دے)، هٰغه وخت الله پاک د بنده بے حسابه مدد فرمائي او پۀ اخرت کښې هغۀ ته بے حسابه نعمتونه عطا کوي۔ ^([2])

اے د خوږ نبي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم عاشقانو! دا دے د قربانۍاصلي سبق چې مونږه د الله پاک کامِله تابعداري وکړو، څۀ؟ ولې؟ څنګه؟ ته نۀ ګورو، د عقل نه کار نۀ اخلو بلکې