کښينئ  او زمونږه عدل ووينئ! حضرت موسیٰ عَلَیْهِ السَّلَام  هٰغه ځائے ته لاړو، د جاخو وغيره شا ته پټ کښيناستو او انتظار يـې  کوو۔ پۀ دې کښې يو مالداره کَس راغلو، پۀ اَس باندې سور دے، پۀ لاس کښې يـې د پيسو نه ډک بيګ (Bag) دے، هغۀ د درياب خوا ته راغلو او ودريدو، د خپلو پيسو بيګ يـې يو طرف ته کيښودو، د درياب پۀ اوبو باندې يـې مخ لاسونه وينځل او پۀ اَس باندې کښيناستو او روان شو۔ د پيسو بيګ کوم چې هغۀ يو طرف ته ايښودے وو، هغه راخستل ترينه هير شو۔ لږ وخت پس هلته يو ماشوم راغلو، هغۀ بيګ وليدو، پۀ بيګ کښې يـې دننه پيسې وليدلې نو بيګ يـې راواخستو او کور ته يـې يوړلو۔

لږ وخت تير شوے وو چې يو ړوند بوډا کَس هلته راغلو، هغۀ پۀ سترګو باندې څۀ نۀ ليدل، هغۀ د درياب پۀ اوبو باندې مخ لاسونه ووينځل او د ارام کولو د پاره پۀ يو ځائے کښې سملاستو۔ پۀ دې کښې هٰغه مالداره کَس د کوم چې بيګ وو، چې کله هغۀ ته راياد شو چې ما خو بيګ د درياب پۀ غاړه باندې پريښودے دے نو هغۀ واپس راغلو، دلته  صرف دا ړوند بوډا وو، مالداره کَس د بوډا  نه پوښتنه وکړه: آيا تا دلته زما بيګ ليدلے دے؟ بوډا ووئيل: زۀ خو ړوند يم، ما  بيګ نۀ دے ليدلے۔ هٰغه مالداره کَس غصه شو او اوئې وئيل: تۀ دروغ وائې، تا بيګ راخستے دے، زر ووايۀ چې بيګ چرته دے، ګنې  مړ کوم دې ۔ بوډا منت زاري شروع کړه چې وروره! ما ستا بيګ نۀ دے ليدلے، زۀ خو ړوند يم۔ هٰغه مالداره کَس د بوډا خبره نۀ اوريدله او پۀ غصه کښې يـې هٰغه بوډا مړ کړو۔

دا منظر يـې چې وليدلو نو حضرت موسیٰ عَلَیْهِ السَّلَام  ډير حيران شو چې دا څنګه انصاف دے؟ د بوډا کَس خو هيڅ قصور هم نۀ وو، هغۀ خو هسې بر ناحقه ووژلے شو۔ الله پاک وحي راوليږله، اوئې فرمائيل: اے موسیٰ عَلَیْهِ السَّلَام  دا زما انصاف دے، معامله پۀ اصل کښې داسې ده هٰغه چې کوم ماشوم وو، د هغۀ پلار به د دې مالداره کَس سره مزدوري کوله، هٰغه مالداره کَس ډيره موده هغۀ له مزدوري نۀ وه ورکړې، پۀ بيګ کښې چې