کښې خپل خوږ محبوب صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ته وفرمائيل: اے محبوبه صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم! خپل ځان د دغه صحابۀ کرامو [رَضِىَ اللهُ عَـنْهُم] سره عادت ساتئ۔۔۔!! حضرت خَبَّاب رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ فرمائي: مونږ به چې بارګاهِ رسالت صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ته حاضريدلو نو رسولِ اکرم، نورِ مُجَسَّم   صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم به زمونږ سره تشريف فرما کيدلو، تر څومره وخته پورې چې به يـې اراده فرمائيله تشريف فرما به وو، بيا به چې يـې څۀ ضرورت شو نو مونږ به يـې هلته پريښودو او تشريف به يـې يوړلو۔ بيا چې کله دا آيت مبارک نازل شو، د دې نه پس حالت دا شو چې خوږ نبي، رسولِ هاشمي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم به زمونږ سره تشريف فرما وو، مونږ که به پخپله اجازت اخستو نو اخستو به مو ګنې حُضُور [صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم] به داسي چرته هم نه کولو چي مونږبه يې ناست پريښودو اوهغوي به رانه لاړل ۔ ^([1])

دامنِ مصطفےٰ سے جو لپٹا یگانہ ہو گیا جس کے حُضُور ہو گئے اس کا زمانہ ہو گیا

د مزدورانو سره مينه کوئ۔۔۔!!

دا چې کوم خواري کښ، مزدوران خلق وي، چې کله دوئي خپل کار کوي، ظاهره ده چې ډير محنت کوي، جامې يـې هم ګنده کيږي، بعضې وخت خو پرې خوله هم راځي، داسې يـې ظاهري شکل څۀ بَل شان شي، بعضې خلق د هغوئي پۀ داسې حالت پسې هم ټوقې کوي، د هغوئي د ګنده جامو پۀ وجه د هغوئي نه کرکه کوي، دا هم د زړۀ ازارۍ والا انداز دے۔ پۀ روايتونو کښې دي: کوم صحابۀ کرام رَضِىَ اللهُ عَـنْهُم چې خواري کښ وو، ډير د محنت والا کار به يـې کولو، بعضې وخت به د هغوئي د مبارکو جامو نه د خولې بوئي راتللو، خوږ آقا و مولا، مکي مَدَني مصطفٰے صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم به پۀ داسې حالت کښې هم د هغوئي سره نزدې تشريف فرما کيدلو۔ يو ځل نبي کريم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم تشريف راوړلو، صحابۀ کرام رَضِىَ اللهُ عَـنْهُم ناست وو د الله پاک ذِکر يـې کولو، (د محنت وغيره پۀ وجه) پۀ هغوئي کښې