ذريعه زړۀ ورو ورو خيرے نيسي) او د نيکو کولو سره د زړۀ نه پۀ ورو ورو خيرے لرې کيږي (مثلاً چې يوه ورځ نـمونځ وکړې نو نـمونځ به درله خوند نۀ درکوي، پۀ دويمه ورځ دې وکړو، پۀ دريمه ورځ دې نـمونځ وکړو نو پۀ ورو ورو به د زړۀ نه خيرے لرې شي او بيا به د زړۀ نه د خيري د لرې کيدو نه پس بنده ته پۀ نـمونځ کښې خوند ميلاؤيدل شروع شي نو نيکي چې کومه ده دا پۀ ورو ورو د زړۀ نه خيرے لرې کوي) خو د  الله پاک د کوم نيک بنده بے ادبي يو دم پۀ زړۀ باندې د مهر د لګيدو سبب جوړيږي۔ وګورئ چې شيطان پۀ زرګونو کاله عبادت کړے وو خو د لږ سعت د پاره يـې د حضرت آدم عَلَیْهِ السَّلَام بے ادبي وکړه نو يو دم هغۀ مجرم او مردود شو، يو دم د هغۀ زړۀ تور شو، د هغۀ پۀ زړۀ باندې مهر ولګيدو۔ ^([1])

معلومه شوه چې د الله پاک د نيک بنده پۀ بے ادبۍ کولو سره يو دم پۀ زړۀ باندې مهر لګي او که د الله د کوم نيک بنده نظر پرې پريوځي نو يو دم ټول خيرے لرې کيږي۔

د غوثِ پاک رَحْمَۃُ اللہِ تَعَالٰی عَلَیْہِ د نظر برکت

حضرت سيدنا حضور غوثِ اعظم رَحْمَۃُ اللہِ تَعَالٰی عَلَیْہِ حج وکړو او واپس راتللو، پۀ لاره کښې يـې يو کَس وليدلو، هغۀ غل وو پۀ اصل کښې يـې غلا کول غوښتل، حضرت غوثُ الاعظم رَحْمَۃُ اللہِ تَعَالٰی عَلَیْہِ چې کله ورنزدې شو نو پوښتنه يـې ترينه وکړه چې تۀ څوک يـې؟ هغۀ ووئيل چې زۀ فلانکے يم، دلته د چا انتظار کووم، حضور غوثِ پاک رَحْمَۃُ اللہِ تَعَالٰی عَلَیْہِ چا چې به ټوله دُنيا داسې ليدله لکه څنګه چې د لاس پۀ تَلي باندې [د غنمو يا د ووري وغيره] دانه وي، د هغوئي پۀ مخکښې دۀ دروغ ووئيل۔ غوثِ پاک رَحْمَۃُ اللہِ تَعَالٰی عَلَیْہِ ته خو معلومه وه چې دا څوک دے، هغوئي وفرمائيل: زۀ عبد القادر يم، څنګه چې هغۀ دا واوريدل چې دا غوثِ پاک دے نو فوراً يـې پۀ ښپو پريوتلو، حضور غوثِ پاک رَحْمَۃُ اللہِ تَعَالٰی عَلَیْہِ د الله پاک پۀ بارګاه کښې دُعا وکړه، د الله پاک د ولي چې پرې د کرم يو نظر پريوتلو نو هٰغه غل فوراً توبه کړه او د