اَلْــحَـمْـدُ لـِلّٰـهِ رَبِّ الْـعٰـلَـمِیْنَ  وَ الـصَّـلٰـوۃُ  وَالــسَّـلَامُ عَـلٰـی  خَاتَمِ النَّبِیّٖن

اَمَّا بَـعْدُ  فَـاَعُوْذُ  بِـالـلّٰـهِ  مِـنَ الـشَّيْطٰنِ الـرَّجِیْمِط    بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیْمط

 وَعَلٰى اٰلِكَ وَاَصۡحٰبِكَ يَا حَبِيۡبَ اللّٰه                                                                                                     اَلصَّلٰوةُ وَالسَّلَامُ عَلَيۡكَ يَا رَسُوۡلَ اللّٰه

وَعَلٰى اٰلِكَ وَاَصۡحٰبِكَ يَا نُوۡرَ اللّٰه                                                                                                                 اَلصَّلٰوةُ وَالسَّلَامُ عَلَيۡكَ يَا نَبِيَّ اللّٰه

نَوَيۡتُ سُنَّتَ الاِعۡتِكَافِ  (ترجمه: ما د سُنَّت اعتكاف نِيَّت وكړو)

د دُرُودِ پاک فضيلت

د اميرِ اهلِسُنَّت مولانا محمد الياس عطار قادري دَامَتْ بَرَکَاتُہُمُ الْعَالِیَه د درودِ پاک پۀ فضيلت باندې د ليکلے شوي کتاب اربعينِ عطّار حصه 2 پۀ صفحه: 1 باندې دي:

د آخري نبي، رسولِ هاشمي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمان مبارک دے: چې کله پۀ تاسو کښې څوک جومات ته داخليږي نو پۀ نبي کريم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم باندې دې سلام ليږي او داسې دې عرض کوي: اَللَّهُمَّ ‌افْتَحْ ‌لِيْ اَبْوَابَ رَحْمَتِكَ (يعنې اے الله پاکه! زما د پاره د رحمت دروازے برسيره کړې) او چې کله د جومات نه ووځي نو پۀ نبي کريم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم باندې دې سلام ليږي او داسې دې عرض کوي: اَللَّهُمَّ بَاعِدْنِي مِنَ الشَّيْطَانِ (يعنې اے الله پاکه! ما د شيطان نه لرې وساتې) ^([1])

بیٹھتے اٹھتے، جاگتے سوتے                                                                                                                                                                                            ہو     اِلٰہی     مرا     شِعَار درود^([2])

وضاحت: يا الله پاکه! داسې توفيق راعطا کړې چې پۀ ناسته، پۀ ولاړه، پۀ اودو، پۀ ويخه