Share this link via
هغه زمونږ نه نه دے
صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم زما نه په څه وجه ناراضه دے؟) صحابه كرامو عَلَيْهِمُ الرِّضْوان ورته ټوله مُعامله بيان كړه (چې رسولُ الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ستاسو د كور په خوا تيريدلو، ستاسو اوچت [دوه منزله] كور ئې اوليدلو، كيدے شي چې د ناراضګئ سبب هم دغه وي). پس دومره اوريدل وو چې هغه صحابـي په تادئ كور ته اورسيدلو او خپل اوچت كور ئې وران كړو او د زمكې سره ئې برابر كړو (يعني صرف لپاسه منزل ئې وران نكړو بلكه پوره كور ئې وران كړو). بيا يوه ورځ خوږ آقا، مكي مدني مصطفٰى صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په هغه ځائے تيريدلو نو هغوئي ته هغه [اوچت دوه منزله] كور ښكاره نه شو: اوئې فرمائيل: هٰغه كور چرته دے؟ عرض اوكړے شو: هغه صحابـي ستاسو د ناراضګئ په ويره سره هغه كور وران كړے دے. په دې باندې خوږ آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم اوفرمائيل: واورئ! بےشكه هر كور د هغه د مالِك د پاره وبال دے البته كوم چې د ضرورت د پاره جوړ كړے شوے وي.[1]
مشهور مُفسّرِ قرآن، حكيمُ الاُمَّت حضرت مفتی احمد یار خان نعيمي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د دې حديثِ پاك لاندې ليكي: په حديثِ پاك كښې د لفظِ وبال نه مراد كه ګناه ده نو مطلب دادے چې هٰغه كور كوم چې بےضرورته صرف د فخر او تكبر د پاره جوړ كړے شي چې دا كار ناجائز دے، د فخر او تكبر هر كار حرام دے. او دلته د لفظِ وبال نه مراد د آخرت بوج دے نو په دې كښې هر هغه كور شامل دے كوم چې بے ضرورته جوړ كړے شوے وي. غرض دا چې د دُنياوي ضرورت (مثلاً د اوسيدلو، كاروبار كولو وغيره) د پاره كور جوړول مُباح (يعني جائز) دي او د ديني ضرورت (مثلاً
BOOK TOPIC
- د بيان اوريدلو نيتونه
- د دُرُودِ پاك فضيلت
- د صحابه كرامو ځانګړې اداګانے
- الله او رسول راضي كړئ!
- هغه زمـونږ نه نه دے
- (1) په خوش اِلحانئ سره قرآن نه لوستل
- كاش! دا آواز په تلاوت كښې استعمال شوے
- (2) د سُنَّت نه بےپرواهي
- په سُنَّت باندې د عمل كولو په بركت سره ئې بخښنه اوشوه
- په جنَّت كښې د آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ګاونډ
- (3) مسلمان ته دوكه وركوونكے زمونږ نه نه دے
- درے واړه مړه شول
- (4) د غير جنس سره مشابَهَت كوونكے زمونږ نه نه دے
- 3 كسان به د جنَّت نه (په شروع كښې) محرومه پاتي كيږي
- (5) چا چې د سلام جواب ورنكړو هغه زمونږ نه نه دے
- د سلام جواب اسلامي حق دے
- په 100 كښې 90 رحمتونه چا ته نصىب كيږي؟
- (6) د ګاونډي حق ضائع كوونكے زمونږ نه نه دے
- د ايمان كامل كيدو د پاره ضروري عمل
- ګاونډي ته تكليف رسوونكي عبادت ګزاره زنانه
- د ګاونډي چيلئ ته هم تكليف مه رسوئ...!
- د قيامت په ورځ وړومبے حساب
- اميرِ اهلسُنَّت او ناراضه ګاونډي
- د ګاونډيانو يو څو حقونه
- (7) په لمَانځه كښې د كارغه په شان
- ټونګې وهلو والا زمونږ نه نه دے
- د لمُونځ غل
- د بدې خاتمے غندنه
- د بيان خلاصه
- 12 ديني كارونو كښې يو ديني كار ”د سحر لمَانځه د پاره بيدارول“
- د مكي مدني سركار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د بارګاه نه بلنه راغله
- دارُ الافتاء اهلسنَّت ايپلي كيشن
- د لاس ميلاوهلو سُنتونه او آداب
- د دعوتِ اسلامی هفته واره د سُنَّتو ډكه اجتماع کښې
- لوستلو والا (6) دُرودِ پاك او (2) دُعاګانې
- (1) د شَبِ جُمعے [يعني د جُمعے د شپے] دُرُود
- (2) ټول ګناهونه مُعاف
- (3) د رَحمت اويا دروازے:
- (4) د شپږ لاکه دُرُودشریف ثواب
- (5) قُربِ مُصطَفٰے صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم
- (6) دُرُودِ شَفاعت
- (1) د يو زر ورځو نيكئ:
- (2) داسې ده لكه شبِ قدر ئې چې حاصل کړو
