کښې د سُنتو پيغام عام کړے دے، * خواجه  قَمْر ُالدِّیْن سيالوي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه يو ځل په مشکلاتو کښې د انختو مسلمانانو د مرستې د پاره ډير مال، تر دې چې د خپلې بي بي محترمې تر کالو [يعني زيوراتو] پورې ئې وړاندې کړي وو، اَلْحَمْدُ لِلّٰہ! شيخِ طريقت، اميرِ اهلسنت دَامَتْ بَرَکَاتُہُمُ الْعَالِیَه هم خپل ضرورتونه قربانوي خو د مسلمانانو خدمت کوي، لږه موده مخکښې چې کله په پاکستان کښې ګراني زياته شوه نو امير اهلسنت دَامَتْ بَرَکَاتُہُمُ الْعَالِیَه د اجيرانو د تنخواګانو زياتولو د پاره د خپل حج او د مدينے د سفر ټکټ کينسل کړو او هغه ټول رقم ئې د اجيرانو د تنخواګانو د پاره وړاندې کړو. * د خواجه قَمْر ُالدِّیْن سيالوي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د خدماتو ستائنه شوې وه نو د امیرِ اهلسنت دَامَتْ بَرَکَاتُہُمُ الْعَالِیَه د دینی و ملی او فلاحی خدماتو هُم ستائينه کيږي. غرض: په دې دواړو نيکانو هستيانو کښې ډير مناسبت ښکاري.

خير! دا خو يوه ضمني خبره وه، اصل کښې د حضور داتا ګنج بخش علي هجويري رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه يو کرامت اورول وو. خواجه  قَمْر ُالدِّیْن سيالوي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه يو ځل د داتا صاحب رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د دربار سره په خوا کښې په جُمات کښې ناست وو، د هغوئي سره په خوا کښې ډير مريدان او محِبِّين هم راجمع وو، په دې کښې يو غير مسلمه هلته راغلے، خلقو خواجه  قَمْر ُالدِّیْن سيالوي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه ته اووئيل حضور! دے د غير مسلمو ډير لوئي علّامه او ماهر کس دے، د عاشقانِ رسول علمائے کرامو سره فضول بحث کوي او ډير ئې تنګوي.

په اصل کښې دا کَس د خواجه  قَمْر ُالدِّیْن رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د تنګولو په نيت راغلے وو، هغه يوه پوښتنه اوکړه، اوئې وئيل: تاسو مسلمانان د جُماتونو په ديوالونو باندې يو شعر ليکئ:

چراغ و مسجد و محرام و منبر                                                                                                              ابوبکر و عمر، عثمان و حیدر

يعنې ابو بکر صِدِّيق، عمر فاروق، عثمانِ غني، عليُّ الْـمُرْتَضٰی (د اسلام څلور واړه وړومبي