Book Name:Shair e Khuda Ka Zuhad
لوټې مې لمْدې کړې تر دې پورې چې زما لاسونه پوڼاقې شول بيا مې هغه کجورې را واخستې او د رسولِ اکرم، نورِ مُجَسَّم صَلَّى اللهُ علـيهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په خدمت کښې حاضر شوم او ټوله واقعه مې بيان کړه نو هغوئي صَلَّى اللهُ علـيهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم هم د هغې نه يو څو کجورې اوخوړلې.[1]
خوږو او محترمو اسلامي وروڼو! د اَمِيرُ المُؤمِنِين حضرت مولائے کائنات، علـي المُرتضٰی شيرِ خُدا رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ په سادګئ دې زمونږه ځان قربان وي. د دومره تکليفونو زغملو باوجود به ئې په ژبه چرې هم د شکايت لفظ نه راتللو. د طعام سره سره د هغوئي جامې هم ډيرې ساده وې. يو ځل د هغوئي رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ په خِدمت کښې عرض اوکړے شو: تاسو په خپل قميص کښې پيوند ولې لګوئ! اوئې فرمائيل: یَخْشَعُ الْقَلْبُ وَ یَقْتَدِی بِہِ الْمُؤْمِنُ يعنې د دې سره په زړه کښې عاجزي پيدا کيږي او د دې په وجه خلق د مومن بنده اِقتدا کوي.[2]
سُبْحٰنَ اللّٰہ! کاش! چې د حضرت علـي المُرتضٰی شيرِ خُدا رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ په وسيله زمونږه هم د زُهد او تقویٰ دولت نصیب شي، کاش! چې زمونږ د زړه نه د دُنيا دولت اوځي، مونږه د دُنيا د عيش و عِشرت په ځائے د آخرت د آرام و سکون طلب ګار جوړ شو.
اٰمِین بِجَاہِ خَاتَمِ النَّبِیِّيْن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم.
محبت میں اپنی گُما یااِلٰہی! نہ پاؤں میں اپنا پتا یاالٰہی!
رہوں مست وبے خود مَیں تیری وِلا میں پِلا جام ایسا پِلا یاالٰہی!
مِرے دل سے دنیا کی چاہت مٹا کر کر اُلفت میں اپنی فنا یاالٰہی!
تُو اپنی وِلایت کی خیرات دیدے مرے غوث کا واسطہ یاالٰہی!