Book Name:Shair e Khuda Ka Zuhad
اَلْحَمْدُ لِلّٰہِ رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ وَ الصَّلٰوۃُ وَالسَّلَامُ عَلٰی سَیِّدِ الْمُرْسَلِیْنَ ط
اَمَّا بَعْدُ فَاَعُوْذُ بِاللّٰہِ مِنَ الشَّیْطٰنِ الرَّجِیْمِ ط بِسْمِ اللہِ الرَّحْمٰنِ الرَّ حِیْم ط
اَلصَّلٰوۃُ وَ السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا رَسُولَ اللہ وَعَلٰی اٰلِكَ وَ اَصْحٰبِكَ یَا حَبِیْبَ اللہ
اَلصَّلٰوۃُ وَ السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا نَبِیَّ اللہ وَعَلٰی اٰلِكَ وَ اَصْحٰبِكَ یَا نُوْرَ اللہ
نَوَيۡتُ سُنَّتَ الۡاِعۡتِكَافِ (ترجمه: ما د سُنَّت اعتكاف نِيَّت اوكړو)
د يو ځل واقعه ده، د مسلمانانو څلورم خليفه حضرت مولا علـي رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ په يو ځائے کښې تشريف فرما وو، د هغوئي نه لږ لرې يو څو کافران ناست وو، يو فقير د هغه کافرانو خوا له راغے او خير ئې ترې اوغوښتو، د هغه کافرانو شرارت ته خيال شو او هغوئي د حضرت مولا علـي رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ طرف ته اشاره اوکړه او هغه فقير ته ئې اووئيل: د هغه خوا له لاړ شه هغه به تا له خامخا څه درکړي. فقير ته خو مالي امداد پکار وو، نو هغه د حضرت علـي رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ په خدمت کښې حاضر شو، حضرت علـي المُرتضٰی رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ دا هر څه ليدل، نو هغوئي 10 ځله درود پاک اولوستلو او د هغه فقير د لاس په تلي ئې چپ کړو او اوئې فرمائيل: موټے بند کړه او چا چې ته دلته راليږلے ئې، د هغوئي په مخکښې ئې بيرته کړه.
(کافِرانو دا نظاره ليدله او خندل ئې چې په خالي چُپ کولو سره څه کيږي...!) هغه فقير موټے بند کړو او د کافرانو خوا له لاړو او د هغوئي په مخکښې ئې موټے بيرته کړو اوس څه وو، هغه کافران کومو چې په هغوئي پسې خندا کوله، دا ئې چې اوليدل نو حيران پاتې شو چې هغه خالي موټے په کوم چې حضرت مولا علـي رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ درودِ پاک وئيلے وو او چُپ