Share this link via
Personality Websites!
418722
6692
خوږو او محترمو اسلامي ورونړو! تاسو اوکتل! حضرت عمر بن عبد العزيز رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه څومره عاجزي اوکړه، الله پاک دې مونږ له هم د عاجزئ او انکسارئ توفيق راکړي. خبره واقعي چې رښتينې ده * څوک چې غرور کوي، هغه هم انسان دے، هغه هم د خاورې نه جوړ دے، د هغه هم 2 لاسونه، 2 ښپے، 2 سترګې، 2 غوږونه او * کوم چې عاجزي اختياروي، هغه هم انسان دے، هغه هم د الله پاک بنده دے. د يو د عاجزئ کولو او د بَل د غرور کولو سره د هغوئي په هستئ هيڅ فرق نه پريوځي، آؤ! فرق پريوځي په انجام کښې، د غرور انجام ذِلّت او هلاکت دے خو د عاجزئ او انکسارئ انجام لوړ والے دے. د رسولِ اکرم، نورِ مُجَسَّم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمانِ عالي شان دے: څوک چې د الله پاک د پاره عاجزي اختيار کړي الله پاک به هغه ته اوچت والے عطا کړي، بس بيا به هغه خپل ځان کمزورے ګنړي خو د خلقو په نظر کښې به عظيم وي او څوک چې غرور اوکړي الله پاک به هغه ذليله کړي، بس بيا به هغه د خلقو په نظر کښې پريوتے وي خو ځان به لوئے ګنړي تر دې پورې چې دا د خلقو په نز د خنزير نه هم بدتره شي.[1]
فخرو غُرور سے تُو مولیٰ مجھے بچانا یاربّ! مجھے بنا دے پیکر تُو عاجِزی کا[2]
يو ځل يو څو کسان ناست وو، حضرت عمر بن عبد العزيز رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه تشريف راوړلو او د سلام کولو نه بغير د هغوئي په خوا کښې کښيناستو، کله چې هغوئي ته راياد شول نو د خپل ځائے نه پاڅيدو، ټولو ته ئې سلام اوکړو، بيا ئې تشريف کيښودو.[3]
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami