کله د چا د خپو د لاندې راځي يا ئې څاروي په خپو اوچقوي، داسې هغوئي مړه شي، زه د مخکښې نه د ميږو د سوړو مخې ته ډوډئ وغيره کيږدم د پاره د دې چې دوئي ته د بهر راوتلو حاجت پيښ نه شي، هم د دوئي په کور کښې دوئي ته خوراک ميلاؤ شي، نه دوئي بهر راشي، نه ځان د انديښنو سره مخ کړي۔ ^([1])

سُبْحٰنَ اللہ! د الله پاک د نيکانو بنده ګانو څومره ښکلے شان دے۔۔۔!! د دوئي سوچ ته اوګورئ! څومره ځانګړے وو؟ يو ميږے کيدے شي چې پخپله هم د ځان دومره خيال نه ساتي، لکه څومره چې حضرت علي خَوَّاص رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه  د هغوئي ساتلو، د هغوئي خوراک به ئې د هغوئي کور ته رسولو او هغوئي به ئې د ممکنې خطرې نه بچ کولو۔

په نورو باندې د رحم دِلئ ډير اعلیٰ مثال

خوږو او محترمو اسلامي ورونړو! په نورو باندې د شفقت او مهربانئ او رحم دِلئ يو ډير اعلیٰ مثال اورو۔ زمونږه پير، پيران پير، پير دستګير حُضور غوثِ اعظم شيخ عبد القادر جيلاني رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه هم ډير رحم دِله، شفيق او مهربانه وو۔ د 546 سنِ هجرئ، رجبُ المرجب مياشت وه، د جُمعې په ورځ حُضور غوثِ پاک رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه بيان اوفرمائيلو، په بيان کښې هغوئي اوفرمائيل: اے خلقو! زه صرف تاسو ته د الله پاک د رضا د پاره مُتَوجِّه کيږم، په ما کښې ستاسو د پاره دومره رحم دِلي او شفقت دے چې که چرې داسې کيدے شول نو زه به ستاسو په ځائے ستاسو د هر يو قبر ته پخپله کوزيدم او ستاسو د طرف نه به مې نَکِيرَين له جواب هم پخپله ورکولو۔۔۔!!  ^([2]) 

قلبِ مُردہ کو بھی ٹھوکر سے جِلا دو مُرشِد          تم نے ٹھوکر سے ہے مُردوں کو جِلایا یاغوث!

آفتوں میں ہوں گرفتار، مدد کو آؤ                آہ! دُنیا کے غموں نے ہے ستایا یاغوث!

مَیں جہنّم میں نہ اب جاؤں گا اِنْ شَآءَ اللہ          رہنما تم کو جو میں نے ہے بنایا یاغوث!

اللہ اَکْبَر! اے عاشقانِ رَسُول! غور اوکړئ! دا څومره خواه خوږي ده! دا څومره عظيمه جذبه ده۔۔۔!! د قبر وړومبئ شپه څومره ډيره سخته شپه وي، مَړے د غمونو سره مخ وي، د دنيا د لاس نه د وتلو غم، د اولاد د جدائيئ غم، بيا د رُوح د وَتَلو سخته، د قبر ويره، تياره، يواځې پاتې کيدل، بيا د دې سره فرښتې د قبر ديوالونه اوشلوي او راشي، د مَړي نه پوښتنې کوي۔