د كربلا نه مونږه څه زده كړل

حُسين رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ نه واخله تر د ماشوم شهزاده حضرت علـي اصغر رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ پورې ټول تږي دي، که صرف تنده وه نو بيله خبره وه، دلته د تندې په حالت کښې جنګ هم دے، د خپل طرف نه د جنګ کولو څه اراده هم نشته، د الله او رسول په عطا سره د هر څه کولو هِمَّت او طاقت هم دے، اختيار هم دے خو قربان شم! سختې تندې هم د دغه لويو هستيانو ښپې اونه خوئيولے، تازه دَم د يزيد د لښکرو حمله هم دوئي د حق لارې نه نشي لرې کولے، د آلِ رسول د ازمري صفت لرونکي ځلمي په سخته تنده کښې هم يزيديان ټوټے ټوټے کوي، دا د هغوئي د بے مثاله استقامت او باکماله د برداشت قوت دے چې دوئي د تندې باوجود کمال بهادري کوي او شهادتونو ته ورغاړه ورځي خو د حق خبرې نه لږ هم نه وروستو کيږي.

یوں تو شہید لاکھوں ہوئے ہیں یہاں مگر رُتبہ کسی کو آپ کے جیسا مِلا نہیں

لرزہ نہ بھوکا پیاسا بھی باطِل کے سامنے میرے حُسَین جیسا کوئی دِل مِلا نہیں

(2): غير مسلمه مُفَکِّر دويمه خبره اوکړه چې د کاميابئ د پاره انتظار ضروري دے، يعني کوم کَس چې د کاميابئ طلب ګار دے، هغه دې د صبر نه کار اخلي، په اطمينان سره دې د صحيح وخت انتظار کوي، يو ساعت دې هم بے صبري نه ښائي. دا خبره هم د امام حسين رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ په پاکيزه سيرت کښې اوګورئ! په انسان باندې په ژوند کښې تكليفونه

Important

Mobile Apps

Contact Us