د كربلا نه مونږه څه زده كړل

راکړو، اوئې وئيل: د دې ناول ليکوال د يورپ يو مُفَکِّر دے، په دويم عالمي جنګ کښې دا د يو فوځي په طور شريک شوے وو، د دويم عالمي جنګ نه پس چې په يورپ کښې کوم انقلاب راغے، يورپ چې کومه ترقي اوکړه، د دې انقلاب او ترقئ بنياد چې په کومو نظرياتو وو، هغه نظريات وړاندې کوونکو مُفَکِّرينو کښې يو مُفَکِّر د دې ناول ليکوال هم دے، ليکوال په دې ناول کښې په خپل خاص انداز کښې د کاميابئ اُصُول او د ناکامئ اسباب بيان کړي دي. بيا استاذ د هغه ناول په باره کښې ليکچر شروع کړو، مُصَنِّف وائي: که چرې مونږ ته د ژوند په سفر کښې کاميابيدل دي نو د دې د پاره د صبر او برداشت سخت ضرورت دے، مونږ ته د کاميابئ د پاره د برداشت قوت لرل پکار دے، د کاميابئ د پاره مونږه په نورو باور (يعني بروسه) نه شو کولے، مونږ له به په خپل ځان اعتماد کول وي خو د دې سره سره په ځان د زيات اعتماد کولو نه به هم ځان ساتل وي.

اسلامي ورور وائي: استاذ د ناول د قيصې نه ميلاؤيدونکي سبق په باره کښې بيان كولو او زما په ذهن کښې د کربلا واقعه روانه وه، څنګه چې استاذ خپل ليکچر ختم کړو نو ما بے ساخته اووئيل: سَر! دا هر څه خو مونږ ته کربلا هم راښائي، امامِ حُسين رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ مونږ ته صرف صبر وئيلے نه دے بلکه (عملي طور ئې مونږ ته صبر) ښودلے دے، حِلم، صبر، قوتِ

Important

Mobile Apps

Contact Us