Share this link via
Personality Websites!
حديثِ پاک کښې دي: لَا یُؤْمِنُ اَحَدُکُمْ حَتّیٰ یَکُونَ هَوَاہُ تَبِعًا لِمَا جِئْتُ بِہٖ تاسو کښې يو بنده هم تر هغه وخته پورې (کامِل) مؤمن نشي کيدے، تر څو پورې چې د هغه خواهشات زما د راوړے شوي (دين) تابع نه شي.[1] عُلَمائے کرام د دې حديث شريف په شرح کښې فرمائي: په بنده باندې لازم دي چې د الله و رسول صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم سره داسې محبت اوکړي چې هغه محبت هغه د الله پاک او د هغه د خوږ نبي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمانبردارئ ته راپار كړي او د ګناهونو په لاره کښې ركاوټ جوړ شي.[2]
الله پاک دې مونږ له توفيق راکړي، چې مونږه د څاروو قرباني اوکړو، ضرور ئې اوکړو، دې سره سره د نفسِ اَمَّاره قرباني هم ورکړو، د نفساني خواهشاتو قرباني هم ورکړو، د حضرت ابراهيم عَـلَيْـهِ الـسَّـلَام په برکت، د حضرت اسماعيل عَـلَيْـهِ الـسَّـلَام په برکت کاش! مونږه د الله پاک حقيقي فرمانبرداره بندګان جوړ شو. اٰمِین بِجَاہِ خَاتَمِ النَّبِیِّيْن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم
صَلُّوا عَلَی الْحَبِیْب! صَلَّی اللہُ تَعَالٰی عَلٰی مُحَمَّد
اے عاشقانِ رسول! په 4 ذوالحج د شيخِ طريقت، اميرِ اهلِسنّت د پير
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami