قُرباني يو مقصدي فريضه

عَـلَيْـهِ الـسَّـلَام ته اوفرمائيل:

اَسْلِم (پارہ:1،البقرہ:131)

ترجمۂ کَنْز العِرْفان: فرمانبرداري اوکړه.

حضرت ابراهيم عَـلَيْـهِ الـسَّـلَام په 7 کاله عمر مبارک کښې عرض اوکړو:

قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِیْنَ(۱۳۱) (پارہ:1،سورۂ بقرہ:131)

[مفهوم] ترجمۂ کَنْز العِرْفان: نو هغوئي عرض اوکړو: ما فرمانبرداري اوکړه د هغه کوم چې د ټولو جهانونو پالونکے دے.

اوس اوګورئ! حضرت ابراهيم عَـلَيْـهِ الـسَّـلَام د 7 کالو په عمر کښې د رَبِّ کريم په دربار کښې دا عرض اوکړو، بيا ټول عمر په هغې قائم پاتې شو، په هغوئي مصيبتونه هم راغلل، پريشانئ هم راغلې، غمونه هم راغله، هغوئي ته تکليفونه هم اورسولے شو خو د يو ساعت د پاره هم د هغوئي ښپې اونه خوئيدې، هغوئي تل ثابت قدم پاتې شو، هغوئي ته د نيکئ دعوت عام کولو حکم اوشو، هغوئي بالکل يواځې د دين پيغام عام کولو کښې مصروفه شو، نمرود د وخت ډير ظالم بادشاه وو، د هغه په دار الحکومت کښې د پاتې کيدو سره، بغير د ويرې، صرف د الله پاک په تَوَکُّل هغوئي کلمۀ حق اوچته کړه.

نمرود معاذَ الله! حضرت ابراهيم عَـلَيْـهِ الـسَّـلَام اور ته د غورزولو جراءَت اوکړو، په دې هم حضرت ابراهيم عَـلَيْـهِ الـسَّـلَام مطمئين پاتې شو، د الله پاک فرمانبرداره پاتې شو، کله چې هغوئي اور ته غورزولے کيدل، حضرت جبريلِ امين عَـلَيْـهِ الـسَّـلَام حاضر شو، عرض ئې اوکړو: اے ابراهيم عَـلَيْـهِ الـسَّـلَام ! که

Important

Mobile Apps

Contact Us