د بيان اوريدو نيتونه

حدیثِ پاک کښې دي: اَفْضَلُ الْعَمَلِ اَلنِّيَّةُ الصَّادِقَةُ رښتونے نیت  اَفْضَل تَرین عَمَل دے۔^([1])

 اے عاشقانِ رسول! د هر کار نه مخکښې د ښو ښو نيتونو کولو عادت جوړ کړئ ځکه چې  ښه نيت بنده جنت ته  بوځي. د بيان اوريدو نه اول هم ښه ښه نيتونه اوکړئ! مثلاً نیت اوکړئ چې!*د عِلْمِ دِین زده کولو د پاره به پوره بيان اورم * په ادب سره به کښينم * د خپلې اصلاح د پاره به بيان اورم * څه چې واورم نورو خلقو ته به ئې د رسولو کوشش کووم.

صَلُّوْا عَلَی الْحَبیب!                                                صَلَّی اللّٰہُ عَلٰی مُحَمَّد

نه مايوسه کيدونکے حاجي

حضرت مالک بن دینار رَحْمَةُ الله عَلَيْه  د الله  پاک ولئ کامل دے، د محبتِ الٰہی نه ډک، د  عشقِ رسول صَلَّى الله عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  نه مالامال، د ډيرې اوچتې  مرتبې شخصيت دے، هغوئي فرمائي: الله پاک ماته 14 کاله مسلسل د حج کولو سعادت اوفرمائيلو، زه به هر کال مکه مکرمه کښې حاضريدم، د کعبې شریفې د طواف کولو سعادتونه به مې حاصلول او هر کال ما هلته يو کس ليدلو، هغه به د خانه کعبې دروازه نيولې وه، چې کله هغه تَلْبِیَه (یعني لَبَّيْك اَللّٰھُمَّ لَبَّيْك ) وئيله نو د عيب نه به آواز راتلو: لَا لَبَّيْك (یعني ستا لَبَّيْك وئيل قبول نه دي)، حضرت مالک بن دینار رَحْمَةُ الله عَلَيْه  فرمائي: په څوارلسم 14 کال ما د هغه کَس نه پوښتنه اوکړه: اے درويشه! ته کونړ خو نه ئې؟ آيا ته نه اورې؟
 لَا لَبَّيْك آواز را روان دے. هغه کَس د ډير عشق نه  ډک جواب راکړو، اوئې وئيل: اے شيخ! زه په قسم سره وايم که چرې د 14 کاله په ځائ زما عمر 14 زره کاله وي او په کال کښې د يو ځل په ځائ، هره ورځ 1 زر ځلې ماته لَا لَبَّيْك اووئيلے شي، نو بيا هم ما دا دروازه نه پريښوده، زه به په دې دروازه کښې ولاړ ووم کله به هم د دې دروازے نه سر اوچت نکړم.

کس کے در پر میں جاؤں گا مولا         گر تُو ناراض ہوگیا یَارَبّ!

حضرت امام مالک بن دینار رَحْمَةُ الله عَلَيْه  فرمائي: اوس زه د دې کَس سره خبرو کښې مصروف ووم چې ناګهانه د آسمان نه د کاغذ يوه ټوټه  د دې درويش په سينه را پريوته