اعلٰـى حضرت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه اوفرمائيل: تاسو قيام اوكړئ، زه كار كووم. د دې وئيلو نه پس اعلٰـى حضرت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه بيرته تشريف يوړلو.

       سَيِّد اَيُّوب علـي صاحب رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه فرمائي:مونږه هغه ځلمي ته تَسَلِّـي وركړه او ورته مو اووئيل: ويريږه مه، اعلٰـى حضرت (رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه) به ماسپښين لمَانځه له تشريف راوړي، هغه وخت د تجديدِ بيعت د پاره عرض اوكړه. مختصر دا چې د ماسپښين په وخت چې كله اعلٰـى حضرت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه تشريف راوړو نو د لمَانځه نه پس هغه ځلمي هِمَّت اوكړو او د تجديدِ بيعت د پاره ئې عرض اوكړو. اعلٰـى حضرت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه اوفرمائيل: كله چې تاسو هلته بيعت كړے دے نو بيا ما ته ولے وائې؟ ځلمي عرض اوكړو: حُضُور! زما نه غلطي شوي ده، د خلقو په دوكه كښې راغلے ووم، د خپلې غلطئ مُعافـي غواړم. اعلٰـى حضرت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه اوفرمائيل: ښه غور اوكړه! سوچ اوكړه! زه د مُريد جوړيدو شوق نه لرم خو چې دا خلق په صراطِ مُستقيم باندې قائم پاتي شي (يعني زه صرف د دې د پاره خلق مريد كووم چې خلق په نيغه لاره قائم وي، د دې نه علاوه زما د مريد كولو څه لالچ نشته، نور ئې اوفرمائيل:) دا صحيح نه دي چې نن په دې دروازه ولاړ ئې، سبا په هغه دروازه ولاړ ئې. یَکْ دَرْ گِیْر مُحْکَم گِیْر (يعني يوه دروازه اونيسه! مضبوطه ئې اونيسه...!). په دې باندې ځلمي لاس جوړه كړل او عرض ئې